Üniversitenin gerçekten de nadide tiplerin, Strand kaldırımlarında varoluşları için savaşmak zorunda kalsalar kısa sürede soyu tükenecek tiplerin korunduğu bir sığınak olduğunu düşündüm
Bir binanın dışında kilitli kalmanın ne kadar tatsız olduğunu, içinde kalmanın belki daha kötü olacağını düşündüm; sonra bir cinsiyetin güven ile refahını, diğer cinsiyetin yoksulluğu ve güvensizliğini, geleneklerin ve gelenek eksikliğinin bir yazarın zihninde etkisini düşünerek nihayetinde günün buruşmuş derisini tüm savları, tüm izlenimleri, öfkesi ve kahkasıyla alıp çalılığa fırlatma vaktinin geldiğine karar verdim.