Ateşin arasında bir çiçek açınca,
Anlarsın aşkımı, evvelsin kaçınca.
Adalet isiminde, yüreğin kaçınca,
Bir aşka düştüm, düşmeseydim demem.
Yüreğim yamandır, anlatmam kendimi,
Hikâyem Kur’an’dır, içimde.
Yılanlar içinde, sevmedim yalandır,
Sevdanın dalında, kendini inan, dur.
Anlamaz ki kimse bu aşkın derdini,
Anlamaz ki kimse yüreğin verdiğini.
Neye seveyim, ellerin dam verdiğini,
Yüreğimde kuş olsam, yüreksiz değil miyim?
Adalet sarayında, hikmetin aşkında,
Bir sevdanın hükmünde, yüreğim kaçında.
Adalet şuurunda, sultanın harında,
Risalet kârında, kâhinin şanında.
Umudumun görkemi, gözlerin yanında,
Umudun da şahında, yüreğinin belinde.
Okumadan söz ver, kimse yüreğime,
Ben o okunamayan kitap, ne anlasınlar beni?
Bir aşka düştüm, umudun mahtemi,
Şimdi ise sessiz öldüm,
Nefesim yeter mi, beni anladığında,
Adalet biter mi, bu yürekte.