DamLa
@damla39
İstanbul
109 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Kısa süreli de olsa yapılabilmiş ve hayranlık uyandıran bir eğitim modelini detaylarıyla anlatan kitap.Günümüzde görülen eğitim öğretime bakıldığında geri gelmesi düşüncesi ancak bir hayal ürünü görünmekte…
Yazarın okuduğum ikinci kitabıydı ve ilk okuduğum kitabında olduğu gibi günlerce düşüncelere dalacağım bir sonla bitmesine şaşırmadım.
Lennie gibi özel insanların toplumdan bu şekilde silinip gitmesi ve hayallerine,umutlarına her şeyiyle bağlandıkları hayatlarına,
en yakınları ve en sevdikleri tarafından son verilmesi çok acı ...
Reşat Nuri Güntekin’in bu eseri bende merak uyandıran hiç sıkılmadan ve ara vermeden başladığım gibi bitirdiğim kitaplardan biri oldu.Yağmurlu ve kapalı bir havada okuduğum için mi bilmiyorum ama ilk sayfalarından son sayfasına kadar bana acıma duygusunu hissettirdi.Kitaptaki karakterimiz Mürşit Efendinin durumuna çok üzüldüm ve acıdım.
Kitabı okurken kendi hayatımda da yer edinen ve uygulamaya çalıştığım bir sözü tekrar hatırladım;
“Gördüğünün yarısına duyduğuna hiç inanma” Zehra öğretmende hayatının aslında gördükleri ve duydukları gibi olmadığını eline geçen bir defter sayesinde öğreniyor.Önyargıyla baktığı aslında bambaşka bir kişiliği ve düşünceye sahip olan babasıyla tanışıyor...
Puan vermedi·80 syf.··
Beğendi
·2020 18. kitabı
·4 saatte okudu
·Okunma: 01 Haziran 2020 01:14
Aslında hepimiz hayatımızın bir döneminde kendimizi yalnız hissederiz ya da yalnız olmak isteriz.Hepimizin yalnızlık tarifi başkadır.Kimimiz için tek başına kalmak,kendiyle vakit geçirmek yalnızlık demek,kimimiz içinse kimsesiz olmak yalnızlığı ifade eder.Çoğu zaman hayallerimizle yalnızlığımızı pekiştirip olmak istediğimiz yerlerde olmak istediğimiz kişiler oluveririz.Yalnızlığı sevip hayat boyu öyle kalmak isteyenler ve yalnızlıktan korkanlar olarak gruplara ayrılırız.
Dostoyevski bu romanının ilk yarısında hepimizin kendinden bişeyler bulduğu yalnızlığı çok açık ve ayrıntılarıyla ifade etmiş.Fakat ikinci yarısında yalnızlığı sona eren ve hayallerine bir süre ara verip gerçek dünyayla yüzleşen karakterimizin çok hüzünlü bir aşka dönüşen hazin sonlu hikayesine yer vermiş.
Kitabın yazarı Gönül Hanım ile bir kitap fuarında aynı stantta bulunmamız vesilesiyle tanışmıştık.Kendisi güler yüzüyle,hoş ve samimi sohbetiyle günümüze neşe katmıştı.Gün sonunda da o günün anısına imzalı bir kitap hediye etmişti.Açıkçası fuardaki kitapların büyüsünden mi bilinmez kötü kadın çok ilgimi çekmemişti ve uzun süre de okumadım.Ancak bu günlerde ne okusam diye bakınırken dikkatimi çekti ve okumaya başladım.
Kitabın bütün gelirlerinin kadın sığınma evlerine bağışlandığını biliyorum.Bunun nedenini kitabı okuduğunuzda anlayacaksınız.Kitapta genel olarak sade günlük konuşma tarzında bir dil kullanılmış buna rağmen bazı bölümleri gerçekten çok etkileyici ve insanı sarsıyor.Evet hayata gözlerimizi açtığımızda anne ve babamızı biz seçemiyoruz; kimimizin ailesi ona hediye kimimizin ailesi de hayatın kabusu olabiliyor.Hayat bazen bizim seçimlerimiz dışında ilerleyebiliyor.Kötü Kadın kitabında da genç bir kadının çocukluğundan itibaren başına gelen talihsizlikler anlatılıyor.Her şeye rağmen başımıza gelen iyi kötü anılarla hayata tutunmamız gerektiğini bize bir kez daha hatırlatıyor.
