Damla Nur

Damla Nur
@damlasel
Ve anladım ki benliğimizin farkına vardığımız an, acının pençesinde kıvrandığımız andır.
Peki ama, bu sevmek midir be adaşım, bir kadını öpmek, onu istemek sevmek midir?
Reklam
Söz uçar, yazı kalır.
Nedir hayatı bu denli zorlaştıran?
Neden bu kadar acele davrandı? Neden acısının biraz hafiflemesini bekleyip de biraz daha soğukkanlı olabileceği bir zamana kadar dayanamadı? Neden, neden? Bu vahim hükmü, ondan sonraki bütün harekâtına da tatbik etmek gibi ikinci elim hatayı da hemen yaptı. Koparıp atsaydı bütünlüğünü bozan bu acıklı tarafını da geri kalanı kurtarsaydı hiç olmazsa. Yapmadı. Kendini, rakipsiz saydığı konuların dışında, bir daha hiçbir zaman tecrübe etmemeyi ve kuvvetsiz olmayı uygun buldu..
Bir cümle kaldı yalnız aklında: “Güzel bir gün ve ben yaşıyorum.”
Reklam