Baştan söyleyeyim az biraz spoiler içerir,ona göre :)Kitaba başladığımda sıkılır gibi oldum fakat 40 sayfa sonra aktı gitti.Karakterler çok gerçekçiydi.Tek bir yapmacıklık görmedim.Günlük hayatta hala karsılasabilecegimiz tipler var.Sivastan kalkıp Çukurovaya çalışmaya giden üç arkadasın hikayesi bu.Ezilen insanların her şeye rağmen umudunu yitirmemesi,aralarından bazılarının baş kaldırısı, baş kaldıranların saf dısı bırakılması, kendi aralarında da birbirlerine yaptıkları gaddarlıklar,birbirlerine üstün gelme çabaları… Ama beni etkileyen kısımlardan biri köse hasan ölüm döşeğindeyken en çok yardım edecegini umduklarının değil de hidayetin oğlunun ona yardım edişiydi.hayatta da cogu zaman böyle değil mi?hiç beklemediginden yardım eli uzanır ya hani,işte öyle bir şey… Orhan Kemal toplumumuzun işleyişini çok sağlam bir yapı üzerine inşa etmiş bu kitabında , bitirdiğimde “çok geç kalmışım bunu okumaya” dedim