İnsanlar hayatlarının kurtulmasını istemiyorlar. Hiç kimse sorunlarının çözülmesini istemiyor. Dramlarının. Önemsiz meselelerinin. Hikâyelerinin çözümlenmesini, pisliklerinin temizlenmesini istemiyorlar. Çünkü geriye ne kalacağını biliyorlar. Büyük ve korkunç bir bilinmeyen.
5000 yılında başını topraktan dışarı çıkaran bir köstebeğin gönül rahatlığıyla saptadığına göre:
Ağaçlar yine ağaçtılar.
Kargalar yine gak gak edip duruyordu.
Ve köpekler işerken yine bir bacaklarını kaldırıyordu.
Balıklar ve yıldızlar,
yosun ve deniz
ve sinekler:
hepsi eskisi gibiydi.
Ve bazen...
Bazen bir insana da rastlandığı oluyordu.