Thomas Bernhard açık ara en sevdiğim yazar olabilir. Kendimi en çok bağladığım okurken hep gidip sarılmak istediğim birisi kendisi. Hayatını okuduğumdan beri her yazdığında hayatından izler buluyorum. Bu da kurgu bir hikayesi ancak fazlaca gerçek bir öykü hissiyatı verdi. Her okuyuşumda hayranlığım artıyor. Öykü anlatıclığını çok seviyorum. Hiç duraksamadan uzun uzun anlatılara girmesine ve insanın kendiyle yaptığı konuşmaları verme şekline, işlediği temaların derinliğine bayılıyorum. Bu kitapta da 3 müzisyen arkadaşın birisinin anlatımı üzerinden ilerliyor. Hikaye baştan sona monolog şeklinde ilerliyor. Uzun düşünceler, çıkarımlar ve duygu bildirimleri okuyoruz. Hikaye de hikayeyi işleme biçimi de hikayenin teması da çok hoşuma gitti. Bernhard anlatımı okumak çok büyük zevk her zaman. Thomas Bernhard'ı okumayan kim varsa mutlaka onunla tanışması gerektiğine inanıyorum.