Şu insanlar, şu dünyada var oldukça her şeye akıl erdirecekler, kartalın uçuşuna, karıncanın yuvasına, ayın, günün doğuşuna, batışına, ölüme, kalıma, her şeye akıl sır erdirecekler. Karanlığa ışığa, her şeye, her şeye akıl erdirecekler, tek insanoğluna güçleri yetmeyecek. Onun sırrına ulaşamayacaklar.
Uyanmak; işe başlamak; yorgunluktan baygın düşene kadar, gözler artık hiçbir şey göremez hale gelinceye kadar devam etmek; sonunda ışığı kapatıp bitirmek ve kendimi adeta kabuslarla çevrilmiş, dini bir ayinin içine bırakmak. Sonra ertesi sabah, aynı şeylere büyük bir özenle tekrar başlamak, sanki tek önemli şey buymuş gibi davranmak...