Həyatımızı axmaq - axmaq şeylərə sərf edirik. Ömrümüz kontur kimi sürətlə tükənməkdə; 20 yaş, 30 yaş, 40 yaş, 50 yaş....Nə qədər qalıb görəsən?
Səni xoşbəxt edən şeyləri ertələmə! indi et, sabah yox,
Təsəvvür edirsən? Bir insanı uzun müddət həsrətlə gözləyirsən. Sevinc içindəsən, ürəyin az qalır, partlasın. Ancaq o gələndə görürsən ki, üzündə heç bir ifadə yoxdur. Bütün sevincin bir anda sovrulub gedir, ürəyin əvvəl onun həsrətindən sıxılırdısa, indi bu laqeydliyindən, səni anlamamasından sıxılır. O isə sadəcə: "Salam, əhvalın necədir Villi?" deyir. Sonra da heç bir cavab gözləmədən başqa mövzudan danışır. Sən isə baxışlarınla səssizcə: "Sənin üçün çox darıxmışam. Hər gün yalnız sənin gəlişini gözləmişəm. Məktəbdə belə düşüncələrimdə yalnız sən vardın. İndi bir özün düşün, mənim halım necədir?"
Yaman darıxmışam səninçün,yaman!
Mən əsir düşmüşəm öz istəyimə.
Nifrəti gizlətmək asandan asan
Sevgini gizlətmək mahalmış, demə!
Haraylar yüksəlir könüldən yenə,
Bu necə haraydı, bu necə haydı?
Öhdəmdən gələrdim… gözüm üzünə,
Qulağım səsinə darıxmasaydı…
Yaman darıxmışam… Bu nədir yenə
Ağlım sağa baxır, ürəyim sola.
Ürəyim dönübdür göy göyərçinə
Qonub sən gedəli sən gələn yola.
Yaman darıxmışam… Hər axşamçağı
Arzumu günəşin telinə sardım.
Əlimdə olsaydı, mən darıxmağı
Zamana ən uzun ölçü sanardım…
Yuxuma gəlmişdin... Qısıldıq küncə
Danışdıq… Yel əsdi… Dağıldı dərd-qəm.
Kölgəyə dönmüşdüm, səni görüncə
Sənin işığında yox oldu kölgəm…