Bektaş
@darkelf
Şu anda okuduğu kitaplar
Akılcı zihin sözcüklerle ifade bulunur, duyguların tarzı isesözsüzdür. Bir kişinin sözleri; ses tonu, el-kol hareketleri veya diğer sözsüz kanallardan ifade edilenlerle çelişiyorsa, duygusal gerçek aslında ne söylediğinde değil, nasıl söylediğinde saklıdır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Belki de dürtülere karşı koyabilmekten daha temel bir psikolojik beceri yoktur. Tüm duygular, doğaları gereği, bir şekilde dürtüyü eyleme dökmenin yolunu açtıklarından, duygusal özdenetimin kaynağıdır. Dürtüyü eyleme geçirmeye karşı koyabilme, başlamakta olan bir hareketi bastırma gücü (bu yorum şimdilik bir spekülasyon düzeyinde olsa da), büyük olasılıkla beyin işlevi seviyesinde, motor kortekse giden limbik sinyallerin engellenmesi şeklinde gerçekleşmektedir.
Kuvvetli olumsuz duygular, dikkati kendi takıntılarına çevirip zihnin odağını değiştirme çabasını aksatırlar. Aslında duyguların raydan çıkıp patolojik bir yol izlemeye başladıklarının işaretlerinden biri de, bunların müdahaleci bir hâl alıp diğer tüm düşünceleri bastırarak, o anda yapılması gereken işe dikkatini verme çabalarını sürekli engellemesidir.
Sıkıntılı bir boşanma sürecinden geçmekte olan bir kişi —ya da anne-babası bu durumda olan bir çocuk— bu duruma kıyasla ıvır zıvır niteliğinde olan okul ya da iş yerindeki günlük işler üzerinde uzun süre yoğunlaşamaz; klinik depresyonda olanlarda ise kendine acıma, keder, umutsuzluk ve çaresizlik düşünceleri tüm diğer düşüncelere baskın çıkar.
Öfkeyi alevlendiren öfkeli düşünceler silsilesi, aynı zamanda kişinin öfkesini dağıtmakta kullandığı en kuvvetli yöntemlerden birinin de olası anahtarıdır: En başta, öfkeyi alevlendiren inançları zayıflatır. Neden öfkelendiğimiz hakkında ne kadar uzun düşünürsek, öfkemizi haklı çıkaracak o kadar çok “iyi neden” icat edebiliriz. Kafayı takmak, öfkeyi körükler. Ancak olaylara değişik bir açıdan bakmak, öfkenin alevlerini söndürür. Tice da, bir durumu olumlu bir çerçevede yeniden düşünebilmenin, öfkeyi engelleyen en güçlü yöntemlerden biri olduğunu bulgulamıştır.