Bize Çıkan Yollar
İlk defa iki yazarın birlikte kaleme aldığı bir roman okudum. Kitap, bir bölüm bir yazarın penceresinden Lily’ye aitken bir bölüm diğer yazarın penceresinden Dash’e ait şekilde ilerliyor.
Lily, abisinin ortaya attığı defter fikri ile ipuçları yazdığı kırmızı defterini Strand Yayınevinde bir rafa koyar. Defteri bulan Dash de ipuçlarına karşılık vererek kırmızı defter üzerinden iletişim kurmaya karar verir. Karşılıklı olarak bu şekilde iletişim devam eder. Sonu zaten tahmin edilebilir.
İki ağır dile sahip roman arasında belki çıtır çerez diyerek okunabilir. Şahsen eğer ortaokul, lise çağında olsaydım beğenebilirdim ancak belli bir yaşa gelmiş okuyucu açısından kitap basit kalacaktır.
Puan vermedi·264 syf.·
2025 11. kitabı
Kapak Kızı
İmge: Duyu organlarının dıştan algıladığı bir nesnenin bilince yansıyan benzeri, görüntüsü.
Sözlük anlamı bu olsa da bence imge sadece bu değil.Hissiyatın tabirinin kelimelerle vücut bulmuş hali hatta bir tür beyin oyunu veya bulmaca...
Kitabımı okurken o kadar çok şeyi sorguladım ki...
Bir durumu tasvir etmek için hangi koşulların olması gerekir?
Bazılarına göre sevmek yalnızca dış görünüşe bağlı bir eylem midir?
Eğer kalben ve zihnen bir sevgi, en önemlisi de sadakat yoksa kalpteki niyet ile beyindeki istikrar ebediyen birbiri ile uyuşamıyor mu?
Sevmek veya bir insanın içinde bulunduğu hayatı hatta hayat arkadaşını tabiri caizse sadece nefes alan biri olarak görüp sevmeden kendini oyalamak insan psikolojisinde hangi gerekçelerle gerçekleşir veya illa bir gerekçe olur mu?
Katalogda gördüğü kadına sırf onu t*hrik ediyor diye dakikada sempati duyan ama daha hayatındaki insana bile saygı duyamayan biri aslında gerçekten hiç sevmemiş midir?
Her şey gibi kendini tanımamış olmak da bir tür imge ile ifade edilebilir mi?
Kendime okurken sorduğum soruların yalnızca birkaçı...
Bana kalırsa yalnızca çok iyi tanıdığın,sevdiğin,bildiğin insanı,olayı tasvir ve tabir edebilirsin.Bilinmezlikleri anlatabilmek için biraz yaşamak gerekir.
Ama bu kitapta karakterimiz olan Bünyamin karısını bir "hiç" olarak görüp ç*plak kadın dergilerinde gördüğü başka bir kadına pat diye sempati duyuyor başka bir deyişle onu arzuluyor yetmezmiş gibi arkadaşlarıyla bunun üzerine konuşup katalogdaki kadını karısı ile kıyaslıyor ve bunun nedenini bence pek de bilmiyor veya daha kendini bile tanımıyor. O da olabilir bilmiyorum. İnsan hiç mi sormaz kendine ben kimim ve neden diye?
Bu noktada belki de kitap okurken kendimize her defasında sen ne yapardın?
Dememek gerekir çünkü kendime bu kadar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitap kötü mü? Değil. Gerekli mi? Kesinlikle değil.
Kitabımız 
Her Gün kitabının aynı olayları tamamen kadın karakterin gözünden okuduğumuz versiyonu.
Açıkçası ben sadece elimde olduğu ve artık serileri okurken araya çok fazla zaman sokmamak istediğim için okudum bu kitabı.
Okuma sürecinden keyif aldığımı da söyleyemem. Zaten arka arkaya okuduğum için aynı şeyleri ikinciye okuyormuşum hissinin yanında kadın karakterimizin korkunç toksik ilişkisini okumak da hoşuma gitmedi.
Bu kitap yerine gerçekten asıl karakterlerin hikayesinin devamının ele alındığı bir 2. kitap okumayı tercih ederdim.
Her Gün kitabının aynı olayları tamamen kadın karakterin gözünden okuduğumuz versiyonu.
Açıkçası ben sadece elimde olduğu ve artık serileri okurken araya çok fazla zaman sokmamak istediğim için okudum bu kitabı.
Okuma sürecinden keyif aldığımı da söyleyemem. Zaten arka arkaya okuduğum için aynı şeyleri ikinciye okuyormuşum hissinin yanında kadın karakterimizin korkunç toksik ilişkisini okumak da hoşuma gitmedi.
Bu kitap yerine gerçekten asıl karakterlerin hikayesinin devamının ele alındığı bir 2. kitap okumayı tercih ederdim.
Her gün farklı bir hayat yaşayabilir miydiniz?Edebiyat
10 yıl önce bu kitabın çok ünlü olduğu zamanları hatırlayanlarınız vardır belki. Ben zamanlar çok merak etsem de bir türlü okuyamamıştım bu kitabı.
Kitabımız her gün farklı bir bedende uyanan A'nın hayatını ve bir gün tanıştığı bir kıza aşık olmasıyla gelişen olayları konu alıyor.
Kitabı 10 yıl önce okusam daha mı çok severdim? Muhtemelen evet. Şimdi sevdim mi? Sevdim.
İlginç bir şekilde kitabı okuduğum süre boyunca gerçekten bu meseleye kafa yordum. Karakter ne yapabilir, her gün farklı hayatlar yaşaması, hiçbir yere ve kişiye bağlanamaması ... gibi meseleleri çok fazla düşündüm. Bu yönüyle bu kitabı okumak gerçekten film izleme deneyimiyle benzerdi diyebilirim. Kitabın akıcı olduğu da su götürmez bir gerçek.
Ben bu kitabı 2. elden satın almıştım eğer merak ediyorsanız siz de bu yöntemi tercih edebilirsiniz. Günümüzde kitap fiyatları düşünüldüğünde gönül rahatlığıyla alın diyemiyorum maalesef.
Ayrıca 2. kitap olduğu düşünülen 
Başka Bir Gün kitabı aynı olayların kadın karakterinden gözünden anlatılmış hali. Yani kesinlikle okunmasına gerek olmayan bir kitap (bence) aklınızda bulunsun.
Başka Bir Gün kitabı aynı olayların kadın karakterinden gözünden anlatılmış hali. Yani kesinlikle okunmasına gerek olmayan bir kitap (bence) aklınızda bulunsun.Değişen tek şey bedenim*Alıntı
Her gün değişen bedenler, her gün farklı bir hayata uyanma, her gün farklı bir hisle dolmak ve her gün aynı kıza aşık…
Korkunç görünüyor değil mi her gün değişebilecek olmasına rağmen aynı kıza aşık olmak yalnız onun için mücadele edebilmek.
Yazarın bu kadar güçlü bir karakter yaratmış olması bu karaktere bu kadar anlam yüklemesi bir yana yaşadığı her farklı hayat için bir uyum ve ahenkle ilerlemesi beni şaşırttı.
Kalemi çok sağlamdı ve duygular çok kesin ve netti. En çok da bu yanını sevdim. Karışık hiçbir şey göremedim. Kitapta karakter çokluğu olsa da her şey birbiri ile bir uyum içinde ilerliyor bu da hikayenin akış yönü için geniş bir alan sağlıyordu.
Ayrıca kitabın pek beklediğim gibi gittiğini söyleyemem. (Spoiler) gibi olmasın ama sonunda onun için ayırdığı zamanın artık gerçekten dolduğunu anladı.
Üzgünüm A. başaramadın ama daima seni hatırlayacak. :)
Kitabın konusu,içeriği ve üslubu garipti ve garip bir şekilde akıcıydı. Açık söylemek gerekirse ortasına geldiğimde çok heyecanlıydım ve kitabı elimden bırakmak bile istemedim ama sonuna yaklaştıkça bu istek resmen logaritmik fonksiyon grafiği gibi bir düşüş yaşadı. Sonunu beğendim, kitapta LGBT’den açıkça bahsedilmesini beğendim, duygularını yaşayamayan insanları açıkça anlatabilmelerini beğendim AMA eşcinsel olan Will Grayson’u HİÇ BEĞENMEDİM. Bana pek iyi şeyler anımsatmadı, bu tarz insanları çevremde de okuduğum kitaplarda da görmeyi sevmiyorum. Genel olarak çerezlik bir kitaptı diyebilirim. Okumaya gerek var mı tartışılır.
