Festina Lente🪻
“Oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim."
Yazarın okuduğum ikinci kitabı oldu bu bundan önce de Efsuncu Baba kitabını okumuştum güzeldi ama üslubunu çok değişik bulmuştum.Anlatımında mecaz ile gerçeği çok iyi harmanlıyor ve yer yer
"Yaradılıştan gelen zaaflarımızın sevkiyle hepimiz kendimizi aklamaya, her kim olursa olsun karşımızdakini suçlamaya çabalarız. Hakikati dosdoğru ve apaçık görme aydınlığına ve insafına ersek, illeti müzminleştirerek bizi zorla sevemeyen kalbi kurşunla delmek çaresizliğine düşmeyiz."