Volkan Dinçsoy
@daviwienetta
Reklam
Poyraz esintilerinin hükmettiği bu sert, bu amansız coğrafyada kardeşe berdel olan, dışlanan, değeri başlık parasıyla ölçülen, ezilen, sevdalarına, hayallerine yasak konan, yazın pamuk tarlalarında işçi, kışın kendi evinde hizmetçiymiş gibi yaşayan binlerce kızdan yalnızca birisiydi annelerimiz..." Bu ne zalimlik ne küstahlık tır"
Bir çocuk düşüydü her şey, Uykuyla sabah arası Tüm şehir benim sanırdım, Düşlerimde çocuk kaldım.!
Yaşadıkça öğrendim; kimi sevgililer uzağına düşer insanın... Kalabalıklara karışır... Kimi sevgiler Kara toprağa...
"Sadece özgür olmak istiyorum"dedim. Kimsenin bir şeyi olmak istemiyorum.
Reklam