“Kitaplara kaçıyorsun, akşam olunca içini sıkan o boğucu duyulmaz seslerden kurtulmanın yolunu kitaplardan buluyorsun. Dünyanın tüm derdini sanki sen sırtladın gibi, kalbin göğüs kafesine sığmadıkça daha çok ağrılı geceler, neşeleri çok eskilerde kalmış günler, gecenin bıraktığı karanlık kalıyor geriye.
Sen, varlığınla kendine yeni yollar çizebilecek kadar güçlüyken, bir anda tüm dünyanın en mutsuz insanı olmuşsun. Bunun suçu senin değil. Bu gerçeğe sarıl. Yarım kalan tüm kitaplar, birçok geceyi de tamamlar.”