Güngör Derman

Beni sevsen Beni üzmesen Olur mu Olur ama garip olur O zaman kederim kalmaz Bir şey değil Meyhaneciye karşı Ayıp olur
Reklam
Yollarımız burada ayrılıyor Artık birbirimize iki yabancıyız Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa Her şeyi evet her şeyi unutmalıyız Her kederin tesellisi bulunur, üzülme İnsan ne kadar sevse unutabilir Mevsimler, gelir geçer, yıllar geçer Sen de unutursun bir gün gelir Hiç yaşamamışçasına, hiç sevmemişçesine Unutursun o günlerimizi, gecelerimizi O günlerce gecelerce sevişmelerimizi Her şeyi evet her şeyi unutabilirsin Hatta bütün yazdıklarımı satır satır Kalırsa, içinde bir derin sızı kalır
İnsan bir yerde boş vermeli kurallara, düzenlere İnsan bir yerde kendini bırakmalı Hiçe saymalı düzenini dünyanın Zamana karşı koymalı Sıyrılmalı ayıplardan, korkulardan Küçük hesapları bir yana atmalı Yaşamalı şöyle alabildiğine Büyük delilikler yapmalı İçmeli Sevmeli Küfretmeli Adam öldürmeli Kendine bir başka gözle bakmalı İnsan bir yerde boş vermeli kurallara, düzenlere İnsan bir yerde kendini bırakmalı
Ne ahmaklar arasında kalmışız meğer Kimse farkında değil güzelliğinin Seni etten, seni kemikten sanıyorlar Dudaklarını gören öpmeli diyor Saçlarını gören okşamalı Bana sorarsan Hiç dokunmadan sevmeli seni Ve geçip karşına ağlamalı
Bir adam kendini öldürmeye kalkarsa Deli derler Her şeye rağmen yaşıyorsa Akıllı Öyleyse kazık çakmalı bu dünyaya Adamakıllı
Reklam