Güngör Derman

İstersen yine hep hayır de, olmaz de, ne çıkar Her şey olacağına varıyor çaresiz Yasamak zorundayız, sen de biliyorsun Öyleyse gel otur yanıma sevişmeliyiz
Reklam
Gel diyorum gelmiyorsun Bağırıyorum işitmiyorsun Ne haldeyim bilmiyorsun Miyop musun Hipermetrop musun Tanrım Hiç beni görmüyorsun
Sen ey bütün ışıkları yansıtan Bin köşeli elmas asil mücevher Bana da kalbinden biraz ışık ver
Önce aynalar fark edecek yokluğumu Sonra elbiselerim Sonra pencere Sonra yatak Sen farkına vardığın zaman İş işten geçmiş olacak
Bugün yıkığım biliyor musun? Ezginim, çaresizim, umutsuzum Bırakma beni insanlar kötü Bırakma beni korkuyorum Bir deli otlar büyüyor içimde Sancılıyım, yorgunum, kederliyim Bu halini sevdim, gitme kal Çamurlar çirkefler içindeyim Bir dayak yemiş adamım şimdi Bezginim, kararsızım, yılgınım Al götür beni o kayıp geceler Yeter ikimize yalnızlığım
Reklam