Başkaları tarafından çok sevildim ama görünüşe göre onları sevme yeteneği bende yoktu. (Ya da, insanlar äleminde "sevgi" denen şeyin olup olmadığından bile şüphe ettiğimi söyleyebilirim.)
"İnsanların düsüncelerine neden bu kadar önem veriyorsun? Gereksiz yere onların saygısını kazanmak için çabalayan birine "şarlatan" denmez mi?
Reklam
Ve böylece ertesi güne başlarız tekrar.
Geçmişin aynı, yerleşim kurallarıyla.
Büyük, şiddetli neşelerden kaçabilseydik
Büyük acılardan da kaçabilirdik.
Yolunu kapatan taşın etrafından
Zıplayıp geçen bir kurbağa gibi.
ben ölen Tsuneko'yu özlüyordum. Onu düşünüp gözlerim kuruyana kadar ağlıyordum. Gerçekten de o zamana kadar karşılaştığım insanlar arasında fakir, eski giysiler içindeki Tsuneko'yu sevmiştim.
Öte yandan, benim mutsuzluğum bütünüyle benim kendi suçumdu ve mutsuzluğumun kavgasını edebileceğim kimse yoktu.
" Artık hiçbir şey bana anlamlı gelmiyordu. "
Sayfa 99
Reklam
Reklam