Bir hayli yorgunum bu günlerde .. yenilmiş ,tutulmuş kelimeler ..ziyan olmuş bir çocukluk ,heba olmuş onca yılın yasını mı tutuyorum , yoksa her düstüğüm de bulduğum gücümü mü yitirdim ..? İnsan bazen insan olmaktan yoruluyor ne bileyim örneğin bir ağaç olmak ,gölgesinde insanların serinlediği , ağladığı ,güldüğü ,konuştuğu hatta ve hatta küfür ettiği bir ağaç olmak öyle amaçsız öyle kendine has öyle öyle işte ... İnsan neden bazen kimseli bazen kimsesizdir ? Bunu kim belirliyor ? Ağaçlar kimsesizse ben ağaç mıyım diyesim geliyor bazen ... Neyse yine o meşhur söz yankılanıyor kulaklarımda " insanın kendi kendine yaptığını cümle alem birleşse yapamaz " ... Aaa gelmişim gelmek istediğim yere e o zaman bana müsaade .