Damla Halıcı
@ddamllaa
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ve hep ve her yerde böyle oldu. Halkın eğitimli yüksektekileri kendilerinden aşağıdaki halkı küçümser. "Halk cahil. Halk kaba. Halk sarhoş. Halk tembel. Açgözlü. Pis. Yalancı. Kıskanç. Halk milyonluk bir hayvan. Vahşi bir hayvandır halk, ona özgürlük vermemek gerekir" derler.
"Halk hakkındaki bu kötü sözlere yüzde 90-95 doğru deyin isterseniz. Ama kimindir bu suç?"
Boş bırakılan yerlerde ne gül, ne elma, ne salatalık, ne de patates biter. Orada yaban otu, ısırgan otu biter. Halk kitlesinin kafası ve kalbi için de geçerlidir bu.
Tanrısızlık ruhun yoksullaşması, ruhun hastalığıdır. Tanrısızlık: Halkta bütün aziz olan, saklı olan şeyin olumsuzlanmasıdır ve sonuç olarak hayvan gibi insanlar elde ederiz, ahlaksızlık, inançsızlık, kaba egoizm, yağma, küstah ahlaki boşverilmişlik elde ederiz.
Dine karşı ilgisiz olan kitle halkın tehlikeli bir hastalığı olabilir. Uçarı bir gençlik, Nietzsche gibi liberal akıllı düşünürler gibi boş yere Tanrısızlığın
özgür düşünme işareti olduğunu sanır.
Bir ülkenin gücü ya da zayıflığı, halkların gelişmesi ya da çökmesi sadece yöneticinin adilliğine ya da önemsizliğine bağlı değildir. Yöneticiler nasıl olurlarsa olsunlar, hep kendi halklarının etinden bir parçadırlar. Onlar halkın ruhunun bir kopyasıdırlar. Onlar halklarından doğmuştur. Onlar hep halkları gibidir. Bu yüzden çok eskiden beri her halkın layık olduğu iktidara ve yöneticilere sahip olduğu söylenir.