Her şey kabarsa, çökse. Yerden kopan koca koca parçalar uçuşup un ufak olsa. Bitkiler gökte tuhaf arabeskler, grotesk kıvrımlar, sakat ve korkunç figürler oluştursa. Alev burgaçları yabanıl bir atılımla yükselip, bütün dünyayı sarsa da en ufak canlı dahi sonun yakın olduğunu anlasa. Her biçim biçimsiz olsa, kaos evrensel bir kasırga ile yutsa bu dünyada bir yapısı, bir tutarlılığı olan her şeyi. Çılgınca bir patırtı, kulakları sağır eden bir uğultu kopsa, dehşet yayılsa her yere, patlamalar olsa, ardından sonsuz bir sessizlik, kesin bir unutuş gelse.