ayşegül b.
@ddlays
Philippe “Annenizin bütün hastalığı bir aşırı önlem hastalığı,” demişti. Doğruydu. Tüm insan yaşamını çilesine önceden alışılması gereken, çetin bir savaş sayardı.
915.jpg){kind=small}
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ah! Ne hüzünlü geçti çocukluğum! “Siz böyle olduğuna inanıyorsunuz, sevgilim!” derdi Philippe. Hayır, kendimi aklamıyorum. Çok mutsuzdum. Annemde, babamda mıydı suç? Sık sık onları suçladım. Şimdi, daha zorlu bir acı beni yatıştırdı, geçmişe daha yeni gözlerle bakıyorum da doğru davrandıklarına inanmalarını kabul ediyorum.
Hiçbir şeyi ciddiye almak istemiyordum; düşüncelere ve yaratıklara çekine çekine dokunuyordum, yitirince acı çekmeyeyim diye yitirmeye hazır bekliyordum hep.
Acılı bir andı bu, ama derdin bundan böyle çaresiz olduğunu kesinlikle öğrenmem, yaşama cesaretini bulmama yardım etti daha çok.