kendimiz sandığımızdan çok daha zenginiz; ama bizi ordan burdan alarak, dilenerek yaşamaya alıştırmışlar: kendimizden çok başkalarından faydalanmaya zorlamışlar bizi.
yaşam bir yükseliş değil bir çöküş aslında. iniş ve çıkışlar yok, çocukken hevesimiz kırılmasın diye söylenen bir yalan bu. doğduğumuz andan itibaren hep yokuş aşağı gidiyoruz. baş aşağı. kandırıldık ve bunu çok geç anladık. kanımız bize en yakınların ellerinde. hesap sorsan mazeretleri hazırdır dillerinde. kurban ölünce katili mağdur olur. adalet, böyle bir şey işte.
“insan kendine değer vermeyi bıraktığında gerçekten değersizleşiyor.” gözlerim tekrar doldu. aral’ın gözlerine baktım. “öyle insanların ölmesine gerek yok ki aral. insanlar birbirlerini silahla değil, değersizleştirerek öldürüyorlar.”