bir gece,
bir yabancı olacaksın içimde.
senin şarkın susacak
ve benim kitabım hiç yazılmamış gibi—
hayatımıza devam edeceğiz ikimizde.
bir gece, bir yabancı olacağız birbirimize
sen göçeceksin sıcak iklimlere
benim memleketim soğuk yerlerde.
bir gece
aklına düşeceğim ansızın
öylece—
kovacaksın beni yaka paça evimden
hiç dokunamadığım o yerden
geç kaldım sana ve şimdi sonsuza dek—
(bak bana)
göçebeyim ben.
farkına varamadığımız şey, insanlara dokunmadan yaşamaya çalışırken kendi karakterimizi körelttiğimiz, düşüncelerimizi silikleştirdiğimiz, yanlışa yanlış deme yetimizi kaybettiğimiz. kendimizi sildiğimiz. fabrika ayarlarımıza dönmeye çalışırken karanlık bir boşlukla yaşadığımız göğsümüzün orta yerinde açılan, kimsenin bize nasıl kapayacağımızı söylemediği.
hainler inşa edilir. kimse kötü doğmaz.
ama elinde kazma kürekle gelen kimse de fidan dikmez toprağa, mezar açmak için oradadır.
kışın kuzeyde kalan kuşlar ölürler.
serçeler göç etmez. kuzeyde doğan, kuzeyde kalır.
serçeler ağlayınca ölürler.
küllerinden ne doğar, bilmem.