modern toplum, yalıtılmış bireylerin bir toplamından başka bir şey değildi. dünyanın büyük bir kısmı doğallığını devam ettirse de üzerine evler inşa edildikçe her şey bir anda bölük pörçük hâle geliyordu. evlerin içindeki insanlar da öyleydi. daisuke bunu, medeniyetin insanları yalnızlaştırması olarak yorumladı.
“kendi irademi gerçek dünyaya uygulamadan ve bu dünyanın bir dereceye kadar, sadece benim iradem nedeniyle, hoşuma gidecek biçimde değiştiğine dair somut bir kanıt bulmadan yaşayamazdım ben. sen sadece düşünüyorsun. sadece düşündüğün için de zihnindeki dünya ile zihninin dışında iki farklı dünya kurmuş, öyle yaşıyorsun.”