Affet Bizleri Çocuk...
Riya kötülük bilmez o masum gözlerin
Sen geleceksin, geleceğin tek sahibisin
Sen her zaman bir çiçekte beş renksin...
Bu isli dünyanın kar beyazı sensin çocuk
Tut ellerinden hep , barışın sevginin...
Biz yarattık savaşları, kan kusan silahları
Renginden,inancından dolayı ayırdık insanları
Yaktık yıktık kirlettik güzelim dünyayı
Sen affet affet bizleri çocuk...
Uzansın ellerin uçurtmalara, ak güvercinlere
Hayat çiçek desenli bahar kokulu günlere uyansın
Dünyanın ruhunu güzelleştir o güzel gülücüklerinle
Affet bizleri çocuk büyüklük sende kalsın...
Ayşe Keleş
Gözlerin...
Nasıl anlatsam bendeki seni
Gözlerin anlatıyor her şeyi
Bazen yıldızlar kadar uzak
Bazen kalbimde atıyor
Tılsımıyla durdurup zamanı
Yüreğime kelepçe takıyor
Ne zaman dokunsa gözlerime
İçimdeki baruta
İlk kibriti onlar çakıyor...
Mıknatıs gibi çekiyor içine
Bir heyecan kalbimin derinlerinde
Götürüyor beni bilinmedik renklere...
Zaman zaman
Başkenti oluyor bilinmez bir kederin
Susuyor ve öyle mahzun bakıyor
Bildiğimden de fazlasını anlatıyor...
Kalbimi içten içten acıtıyor.
Bir şiir oluyor kekik kokulu
Karanfil düşlü
Uzaklara dalıyor
Beni meraktan çıldırtıyor.
Nasıl anlatsam bendeki seni
Bu can gözlerinde yok olup
Yeniden gözlerinde var oluyor.
Ayşe Keleş