Ayşe Keleş
@dedimki
Yazar,Güzellik Uzmanı Eğitmeni
İZMİR
853 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
AminAlıntı
Esra ❤️💐
“Allah’ım, şu ellerimin işlediği bütün günahları affet. Şu ağzımın söylediklerini, dilimin dönüp de kelimeye çevirdiklerini, aldığım bütün yasak ve yanlış kokuları, yüzümü çevirdiğim hatalı yönleri, şu kulaklarımın duyduğu duyulmaması gereken sözleri, benim yüzümden benim başıma gelenleri, kendi ellerimle kendi boynuma sardıklarımı ve şu ayaklarımın yürüdüklerini affet.”
Ayşe Keleş isimli okura yanıt verildi
Ayşe Keleş
Esra ❤️💐
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
AminAlıntıEsra Hataları kabul edip o yüce rahmete teslim olmak... Gerçekten de insanı hafifleten en büyük lütuf bu.Bu değerli katkın ve güzel kalbin için ben çok teşekkür ederim Esra, sevgiler. 💐
“Allah’ım, şu ellerimin işlediği bütün günahları affet. Şu ağzımın söylediklerini, dilimin dönüp de kelimeye çevirdiklerini, aldığım bütün yasak ve yanlış kokuları, yüzümü çevirdiğim hatalı yönleri, şu kulaklarımın duyduğu duyulmaması gereken sözleri, benim yüzümden benim başıma gelenleri, kendi ellerimle kendi boynuma sardıklarımı ve şu ayaklarımın yürüdüklerini affet.”
Ayşe Keleş isimli okura yanıt verildi
Ayşe Keleş
Esra Hataları kabul edip o yüce rahmete teslim olmak... Gerçekten de insanı hafifleten en büyük lütuf bu.Bu değerli katkın ve güzel kalbin için ben çok teşekkür ederim Esra, sevgiler. 💐AminAlıntı
“Allah’ım, şu ellerimin işlediği bütün günahları affet. Şu ağzımın söylediklerini, dilimin dönüp de kelimeye çevirdiklerini, aldığım bütün yasak ve yanlış kokuları, yüzümü çevirdiğim hatalı yönleri, şu kulaklarımın duyduğu duyulmaması gereken sözleri, benim yüzümden benim başıma gelenleri, kendi ellerimle kendi boynuma sardıklarımı ve şu ayaklarımın yürüdüklerini affet.”
Ayşe Keleş
İnsanın dışarıda bir suçlu aramayı bırakıp tercihleriyle yüzleşmesi... Adeta insanın kendi iç mahkemesinde kendi kendini yargılayıp, yine en yüce makamdan af dilemesi gibi. Güzel bir öz-farkındalık ve iç hesaplaşma alıntısı. Yüreğinize sağlık.
Bana "İnsanlarla ne problemin var?" diye soruyorlar. Ne yalan söyleyeyim; ben hiç menfaatçi antilop görmedim, ben hiç riyakar bir mantis karidesi görmedim, ben hiç yalancı bir orkide görmedim, ben hiç tecavüzcü bir papatya görmedim. Bunların hepsini insanlarda gördüm.
Bukowski
Ayşe Keleş
Bukowski doğadaki dürüstlükle insandaki riyayı çok güzel kıyaslamış. Ben de bu duruma kendi dizelerimle eşlik etmek istedim.
İNSAN
Dün baş koyduğu yastığı, bir gün ateşe verip yakandır,
Menfaat için dostunu, gün gelir uçurumdan atandır.
Gölgesinde dinlendiği ağacı, baltaya sap yapandır;
En büyük düşman şeytan değil, vicdanı körelmiş insanlardır.
Ayşe Keleş
Küheylan
Arap yarımadasında, Allah bir gün insana eş olsun, dost olsun, onun ayaklarını yerden kessin diye bir at yaratmak istemiş. Bundan sebep, dünyayı var ettiği dört varlığı; ateşi, toprağı, suyu ve havayı çağırmış.
Görevi önce ateşe vermiş: At çok güzel olmuş; parıl parılmış, kıvılcım gibiymiş ama özü ateşten ya hırçınmış, vahşiymiş.
Yaradan bu olmaz deyip görevi toprağa vermiş. Toprak öyle bir yaratmış ki uysal, sakin, yeryüzü gibi rengarenk, çok güzel ama bir kusuru varmış; toprak gibiymiş hantal, tembel.
Suya verilmiş bu seferde görev! Su, minik dalgalar kadar şirin, tsunamiler kadar hırçın, su kadar berrak ve güzel bir at yaratmış. Çok idealmiş ama kusuru da çok büyükmüş. At su gibiymiş; akıp gidiyormuş, bir yerde kalamıyormuş, bulunduğu kabın şeklini alıyormuş, sadık değilmiş.” olmaz demiş Allah ve;
Görev son olarak havaya verilmiş. Hava, düşünmüş buluttan mı yaratsam? Nemden mi? Ondan mı? Bundan mı? diye düşünürken; rüzgarda karar kılmış. Meltemler kadar uysal, fırtınalar kadar hırçın bir at yaratmış. At, nereden geldiğini unutmasın diye de atın yelelerine rüzgarı bağlamış.
O yüzdendir ki en güzel yeleler Arap atındadır. Atın adını; Küheylan koymuş. Yaradan onay verdikten sonra ilk Arap atını Arap çöllerine yollamış. Ne şahlar ne sultanlar ne krallar ne zenginler ne yiğitler bırak ata binmeye ata yaklaşamamışlar bile derken birgün,
12 yaşında Hz. İbrahim gelmiş ve kimsenin dokunamadığı fırtına gibi atı direk yelelerinden tutmuş, atın özüne dokunmuş, at onu sırtına almış hemen. Tüm Arap çöllerini fırtına gibi eserek ama bir meltem huzuruyla sadece dakikalar içinde gezmişler.
Araplar derki “Her kadın bir küheylandır.” İbrahim’ini bulana kadar fırtına kadar hırçındır ama her kadının bir İbrahim’i de vardır mutlaka. Ve İbrahim gelip kadının özüne dokunduğunda, onu
Ayşe Keleş
Bu asil atların fırtınaları kıskandıran hızını görenler, bu işin sırrını hep merak ediyorlarmış. Sonunda, bu gücün ve süratin ardında her gün onlara yedirilen bir avuç çörek otu olduğunu öğrenmişler; ben de öyle biliyorum.
Asaletleri ve ruhlarındaki o dizginlenemez özgürlük tutkusuyla, kadın ve at benzetmesi burada gerçekten tam yerine oturuyor. İkisi de ancak gerçek sevginin ve şefkatli bir elin dokunuşuyla güçlerini huzura ve sadakate dönüştürürler.