Ayşe Keleş
@dedimki
Yazar,Güzellik Uzmanı Eğitmeni
İZMİR
853 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Kendine iyi davranŞiir
Senden sana
bir yolculuk
yap bu gün.
Cesur yüreğinin
makasını eline al
Ne kadar
hüzünlü fotoğrafın varsa
hayatından çıkar.
İnandığından
daha cesursun,
Göründüğünden
daha güçlüsün,
Düşündüğünden
daha zekisin,
Bırak
kendine acımayı
İçindeki
sonsuz gücün
farkına var...
Merhametin kadar
insansın,
Sevdiğin
sevildiğin kadar
varsın,
Merhametin
yüreğini
aydınlatsın.
Reklam
AH ANNEŞiir
Bazen
tükenir umutlar
Uçurumun kıyısına
vurur bedenin
Ne konuşabilirsin
Ne de çığlık atıp
bağırabilirsin
Uzaklardan
bir ağıt yükselir
Kalbinin
en acı sızısı
çöreklenir içine
İşte böyleyim anne...
Seni
acılarınla
yalnız başına
bırakmadım
Hep
için için ağladım
Bir
selam göndermişsin
Kuru bir selamla
olur mu anne?
Daha sana
söyleyeceklerim vardı
Dudaklarına
yaslayıp yanağımı
Bir gül
alacağım vardı
Giderken
KAĞITTAN GEMİLER"Yorgun yüreklere armağan olsun..."Şiir
Ah yüreğim!
Sen
avuçlarında yorgun cümleler
biriktirirken,
hayallerim öperdi ilkbaharın ellerini...
İsterdim, çöllerin
yağmuru sevdiği gibi sevilmeyi.
Aldanmışlığını yok sayarak,
enginlere bırakırdım kağıttan gemilerini.
Anlamak istemezdim, diretirdim.
Hayaller, düşler bitmezmiş.
Oysa aşk için
sadece sevmek yetmezmiş.
Ürkektin, korkaktın.
Kapılarını çoktan aşka kapatmıştın.
Sana içten içe çok kızardım,
aldırmazdım.
Hayallerim
hala kapının ardındaki masallara inanıyordu.
Bilseydim masal olduğunu,
seni de inandırmaya çalışmazdım...
Ah yorgun yüreğim!
Sen kırgınlıklarına
kırk yama yapmaya çalışırken,
hayallerim kocaman mutlu bir dünya kuruyordu.
Doğarken ağladı insanŞiir
Her şiire
bir gül dikiyorum
Parmağımdan
kan damlıyor...
Aslında ruhum
mutlu bir çocuktu
Büyüdü kalbim,
büyüdü yalnızlıklar
O beni
hiç anlamıyor...
Benim,
durgun
masmavi gök yüzüm,
denizlerim hiç olmadı
Papatya fallarımda,
hiç seviyor çıkmadı
Ellerim kan revan
bıraktım
uçurtmamın iplerini
Başka rüzgarlarda
başka bir gök yüzünde
yol aldı...
içimde hala
kağıttan gemiler yapan
bir çocuk var
Oysa
kağıttan gemiler
hep batar...
Biliyorum
tamir edilemez
İnsanŞiir
Dün baş koyduğu yastığı, bir gün ateşe verip yakandır,
Menfaat için dostunu, gün gelir uçurumdan atandır.
Gölgesinde dinlendiği ağacı, baltaya sap yapandır;
En büyük düşman şeytan değil, vicdanı körelmiş insanlardır.
Ayşe Keleş
#insan #vicdan #vefasızlık #nankörlük #insanlık #vefa #sitem #felsefe #edebiyat #toplumsaleleştiri #yazar #şiirsokakta #gününşiiri #ayşekeleş
Reklam