Bazen kocaman bir şehir kurulur içimde;
Her neşeli, cıvıltılı sokağında,
Ağlayan bir çocuk saklanır...
Üzerime var gücüyle yıkılır yalnızlık,
Kasvetiyle bir bakarım, her yer darmadağınık...
Hayata meydan okumak gibi,
İmkânsızlıkları yıkmak gibi,
Yeniden doğmak,
İlk adımı atmak gibi;
Sevmek seni,
Seni sevmek...
Kefil oluyorum kalbime;
Gökyüzüm olursan,
En karanlık gecelerini de seveceğim...
Denizim olursan,
En hırçın dalgalarını...
Karşısında duracağım rüzgârlarının,
Bırak dilediği gibi savursun saçlarımı...
Diyemem, söyleyemem...
Talan olmuş bahçelerde kayboldum;
Usta ellerinle işle camdan kalbimi...
Kırıklarından kuşlar yap,
Uçur gökyüzüne,
Kanat çırpalım birlikte...
Sisli olsun,
Ama sadece ikimizin gökyüzü olsun;