Ayşe Keleş

Ayşe Keleş
@dedimki
Okur
instagram.com/aysekeles27
Yazar,Güzellik Uzmanı Eğitmeni
İZMİR
856 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
0Kitap53,6binTakip edilen10,1binTakipçi1İnceleme55Alıntı439İleti
Kitapları
Tekrar Paylaşımlar
Yorumlar

Ayşe Keleş

@dedimki·
Bugün Fark Yarat Ruhuna hapsettiğin hüzün parantezlerini aç bu sabah Her mevsimden derin bir nefes al Eylülle eylül ol mesela Yağ çisil çisil Dökül yaprak yaprak Bazen dökülüp toprağa yüz sürmek Bazen de çiçek çiçek açmaktır yaşamak... Karış yaşamın içine Keder senin neyine Takılıp ellerin sözüne Fazla düşünme Sadece güzel anları biriktir heybene... Karanlık odalarının kapılarını güneşe aç bugün Işık olunca görünür güzellikler Aynada yeniden çiz resmini Umuda mutluluğa aç gözlerini... Sevmeyi dene bu gün mesela Bir kalbin sesiyle kalbini tamamla Bir buseyle karşıla Hoş geldin deyip Daha önce hiç aldanmamış gibi yeniden başla... Çocuk ol bu gün mesela Kumbarandan çıkart harçlıklarını Simit ısmarla martılara...
Sayfa 22
Dedim ki KendimeAyşe Keleş

kitapsepeti

@kitapsepeticom·Reklam
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.

Ayşe Keleş

@dedimki·
Acılar ya öldürür ya da çok güçlü yapar. Ben güçlü olmayı, yıkılmamayı öğrendim. Bir ağaç gibi hayata kök saldım. Artık hiçbir fırtınanın gücü beni yıkamaz. En derin denizlerde boğulmadan duracağım şamandıralarım var. Bütün yaralarına rağmen uçabileceğim kanatlarım.35½'Lu Semtten Başka Şahidim Yok
35½'lu Semtten Başka Şahidim YokAyşe Keleş

Ayşe Keleş

@dedimki·
Annem ‘’Keçi gibi inatsın ‘’derdi.Bir gün beni balkona çıkarmış.Gökyüzünde ayı görmüşüm.Ay istenir mi?İstemişim ve saatlerce ‘’Ayı istiyorum’’deyip tepinip ağlamışım.Benimle başa çıkamayan annem ayın görünmediği başka bir balkona götürüp’’Bak ay yok’’demiş.Bu defa ‘’Yoku’’ istiyorum deyip saatlerce ağlayıp tepinip annemi bezdirmişim.Galiba söylediği kadar inatmışım :))))Hala öyleyimHayatın mucizelerine her zaman inanıyorum ve istemekten vazgeçmiyorum...Ayşe Keleş (Anılarımdan )

Ayşe Keleş

@dedimki·
Öğrendim... Zamanında Yalan bir sevgiye kucak açmış olabilirim Yağmuru beklerken doluya yakalanmış Yıldızlı bir mehtap isterken Karanlık gökyüzüyle kalmış olabilirim Güzel düşler kurup Kabuslar içinde kıvranmış Sevgimi bozuk para gibi Değmeyen biri için harcamış olabilirim Yerden yere vurulmuş Hırpalanmış bir kalbi taşıyabilirim Bunu hiç inkar etmedim Yaşadığım hiç bir şeyden pişman değilim Hatalarıyla pişmanlıklarıyla bu hayat benim Güzel günlerin hatırına hepsini sevdim Denizde boğulmadan yüzmeyi öğrendim Zaman kıymetliymiş Değmeyen biri için harcanmazmış öğrendim Düştüğümde kendi başıma kalkmayı Bir el aramamayı öğrendim Gök yüzümü maviye boyamayı Uçmayı öğrendim Beklemekle gelmiyormuş mutluluk Davetiyeler çıkarıp çağırmayı öğrendim Yalancı baharlara kapılarımı kapatmayı Yaşamın sesini sonuna kadar açmayı Sevinçleri kelebek yapıp saçlarıma takmayı Yaşarken yaşamayı öğrendim. Göz yaşlarımı silmeyi de öğrendim

Ayşe Keleş

@dedimki·
“Kahven'den bir yudum bile almamışsın; Korktun mu beni kırk yıl sevmekten?” Küçük İskender
Geriİleri