Ayşe Keleş

Ayşe Keleş
@dedimki
Yazar,Güzellik Uzmanı Eğitmeni
İZMİR
856 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Sevginin tanımı bu mu? Nasıl bir sevgi bu? Çok sevdiğiniz bir eşyanızı bile kıramazken sevdiğiniz bir kadını hayattan koparıyorsunuz. “İnsanı yaşatan tek şey sevgidir. Kim severse Allah’a yaklaşır, Allah da ona yaklaşır. Çünkü o sevgiyi yaratandır,” demiş Tolstoy. Sevgi insanı, canlı olan her şeyi yaşatmaktır... Yaşatmaktır... Yaşatmaktır... Kırmadan, üzmeden, korkmadan, korkutmadan, ezmeden, ezilmeden, incitmeden yaşatmaktır. Karşılıklı konuşup anlaşmaktır. Kısacık bu hayat dilimini cennete çevirmektir. Paylaşmanın verdiği hazla gülümsemektir. Öldürmek gibi bir kelime sevginin içinde yoktur .35½'Lu Semtten Başka Şahidim Yok - Ayşe
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İzmir’in Havası Gibi(Hece ölçüsü 4+4) Şikayetim yalnızlıktan Bıktım sağır duvarlardan Yaprak döktü duygularım Beni yoran sevdalardan Ateşle dalga sesleri Bir yalnızlık biri sevgi İzmir’in havası gibi Bir yağmurlu bir güneşli Kendimi hep sorguladım Sevmekten hep korkularım Devrim yapmam lazım artık İsyanda hep duygularım... Ayşe Keleş
KALBİ ANNESİNE BENZESİN Doğan Cüceloğlunun bir paylaşımını okudum bir gün.Kitaplarını okumaktan çok zevk duyduğum ve hayatıma bir çok artılar kattığına inandığım bir yazar.İlişkilerin çok yüzeysel yaşandığı bu devirde bu paylaşım yazısı çok etkileyici geldi bana.Tanıdığı evli bir çiftin bebekleri olmuş.Özlediğini ve bir fotoğraf göndermesini istemiş.Gelen fotoğrafa bakıp babaya ''size çok benziyor'' diye yazmış.Genelde bu yoruma baba böbürlenerek,naralar atarak cevap verir ama öyle olmamış.Ne demiş biliyor musunuz?KALBİ ANNESİNE BENZESİN..Gönül gözüyle bakan,gönül gözüyle seven birinin söyleyebileceği bir cümle bu.Gönül gözüyle sevenlerimiz çok olsun...Ayşe Keleş
Bitiyor Gün bitti... Her gün bitiyor... İçimizdeki bitmeyen telaşlarla... Mum alevi gibi... Bozulmuş bir musluk gibi... İçimize damlaya damlaya bitiyor... Hayallerimize noktayı koymuş gibi... Açılan kollarımız bomboş gibi... Ruhumuza dokunulmadan... Saçımız okşanılmadan... Öpücüklerle uyandırılmadan... Bitiyor... Bir ekmek kavgasıdır sürüyor... İçimizde bir telaş... Hep bir yerlerde unutuyoruz kendimizi Diş ağrısından beter aslında dinlesek kalbimizi... Hayatla nicedir yarışıyoruz... Ne kazanan ne de kazandığımız belli.. İçimizde anlamsız bir telaş Öldürmeden süründürüyor hayat Gün bitiyor... Farkında değiliz Bizi de bitiriyor... Ayşe Keleş
Papatyalarla hoş geçin, dalı incitme gönül. Bir küçük meyve için dalı incitme gönül. Başın olsa da yüksek, gözün enginde gerek. Kibirle yürüyerek yolu incitme gönül. Yunus Emre...