youtube.com/watch?v=ds2MQ66...
Gözlerime bulut doldu
Gül ömrüm sarardı soldu
Bilmem bu kaçıncı oldu
Ardından öylece baktım...
Dur gitme kal deseydim
Dur etme sar deseydim
Tutsaydım ellerinden
Bu canı al deseydim
Yüreğimi hasret yordu
Bilmem bu kaçıncı oldu
Beni hep ayrılık vurdu
Ardından öylece baktım...
Ayşe Keleş
Babam...
O minicik kalbine bütün sevgileri sığdıran babam...
Tırnağım kırılsa üzülen adam...
Babam...
Fidanlar dikerdik boş kalmış bir toprak görsek
Sevmezdik ikimizde hayat olmayan yerleri
Kuşlar ötmezse o dallarda duramazdık
Seni seviyorumlarla doldururduk kalplerimizi...
Bilirdim o daha çok severdi beni
Gözlerimden anlardı bir bakışta
Söylemeden bilirdi hüzünlendiğimi... Şimdi şiirlerden çiçekler dikiyorum
Ayağının bastığı gözünün dokunduğu yerlere
Çay tepsinin kenarından öptüğü ellerime...
Bir çay, alt tarafı bir bardak çay
Ona götürürken ne kadar değerli oluyordu
İçerken bin teşekkürle gözlerimin içine bakıyordu
Minneti ondan öğrendim...
Çok sevmeyi ondan öğrendim...
Aşkla severdi annemi
Vefayı sadakati ondan öğrendim...
Aşkı ondan öğrendim...
Şimdi öğrettiklerinin ustası oldum
Kırılmışlıklarım,yorgunluklarım ondandır
Hayaliyle dikerim kanayan kalbimi...
Özlemlerin ustasıyım şimdi
Hayatın öğrettiklerine hala acemi...
Ayşe Keleş
(Babasız evlerde akşam erken olur.)