Varlığının derinliğine bir türlü varamadığım, Ulu Tanrım! Ruhum seninle dolu iken şimdi neden bana yüz çevirdin? Beni yanına çağır! Daha fazla bekletme ! Dayanılmaz bir ateşle yanan ruhumun artık gücü kalmadı. Bir baba, hiç beklenmedik zamanda oğlu gelip de boynuna sarılsa ve : "Babacığım ben geldim! Arzun gereğince hayat yoluna daha fazla katlanmam gerekirken dayanamayıp yolu yarıda bıraktığım için bana kızma! Dünyanın hali her yerde bir. Bir yanda zahmet ve çalışma, öbür yanda mükafat ve sevinç. Ama bunlardan bana ne? Ben ancak senin yanında rahat ederim. Acımı da, sevincimi de senin yanında bulmak isterim," dese ona kızabilir mi? Sen, sevgili ve ulu Tanrım, bu kulunu kapından kovar mısın?