02.53
Bugün karne alacağım. Her okula giden Türk genci gibi. Ve bu satırları başlıkta da yazan saatte yazıyorum. Yani evet, yarın her ne kadar erken kalkacak olsam da bu saate kadar uyumadım. Karne almaya giderken bir sevinç olurdu çocukken. İşte o sevinci bir güzel yitirdik. Heyecandan değil de uyku düzenimin içinden geçtiğim için uyuyamıyorum. Devamında okuyacağın metinde de bunu net göreceksin.
Sanki okul daha dün başladı. Sanki daha dün birileriyle yollarımı ayırdım. Sanki daha dün "On birinci sınıf olduk he" dedim. Şimdi on ikinci sınıf oluyordum.
Ömür çok hızlı geçiyor. Zaman engel tanımadan akıyor. Son bir senede ömrü hayatımda almadığım kadar ölüm haberi aldım. Gencinden yaşlısına kadar. İnsan durup sorguluyor "Ben ne yapıyorum acaba?" diye. Ölüm diye bir gerçek var ve bu gerçek herkes için biraz meçhul.
Bir karne alacaktık, konu nerelere geldi. Ölüm konuşuyoruz. Fakat bu da gerekli. Hem de çok. Ölümü düşünerek, ölümü yaratan Allah'ı düşünerek bir işe başlamalı ve o işi devam ettirmeli. Asıl böyle bir işten fayda sağlanmaz mı?
Her neyse. Bir sene daha geçti ve lisedeki son seneme başlayacağım aylar sonra. İçim biraz buruk. Ama güzel olacak her şey. İnanıyorum.
Hayırla gelsin yeni sınıf düzeyim.
Bu paragraf da burada kalsın. Arşiv niyetine. :)
Özlüyorum...
Bazen bir şarkının ortasında,
Yarım yamalak bir gülüşün arkasında,
Gecenin bilmem kaçında,
Sabahın uykusunda,
Özlüyorum.
Ve bil diye değil,
Gel diye söylüyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
En çok hoşuma giden şey ne biliyor musun? Herkes, karşısındaki insanı aptal sanıyor. Oysa en büyük yanılgıları da tam burada başlıyor. İnsanlar yalanlarının fark edilmediğini, çelişkilerinin görülmediğini, oynadıkları rollerin gerçek sanıldığını düşünüyor. Çoğu zaman karşılarındaki kişi hiçbir şey anlamadığı için değil, konuşmaya değmeyeceğini düşündüğü için sessiz kalıyor. Sessizliği cehalet sananlar ise en çok kendi zekâlarına aldanıyor.
"Fakirlere de bir şeyler vaat etmek gerekiyordu ama bu dünyadan değil ..!"
Napolyon Bonaparte