Don Quijote

Nasıl yaşadım ben? Hatır­laması bile utanç verici ... Hep ucundan kıyısından, sakına çekine yaşadım hayatı ... acı benim acım, neşemse çalıntıydı!
Sayfa 432·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ah, Tanrım ... her şeyin nasıl da güzel! Dünya durdukça yaşamaya razıyım!
Sayfa 217·Kitabı okudu
Kapı çaldı; Viktoruşka girdi içeri; keyifsizce paltosunu çıkarırken öfkeli öfkeli söylendi: - Ben de savaş çıktı sanmıştım!
Sayfa 189·Kitabı okudu
Çok sonraları anladım ki yoksulluk ve sefalet içinde yaşayan Rus halkı, kendilerini acılarıyla eğlendirmeyi, onlarla çocuklar gibi oynamayı pek seviyor ve mutsuz olmaktan nadiren utanıyordu. Bitip tükenmek bilmeyen tekdüze çalışma günlerinde acı bayrama, yangın da eğlenceye dönüşebiliyordu; anlamsız, bomboş bir yüzde bir sıyrığın süs olması gibi ...
Sayfa 200·Kitabı okudu

Don Quijote

, bir kitabı okumaya başladı
Reşat Nuri Güntekin
8/10 · 36,1bin okunma