Yazar:
Maksim Gorki
Çevirmen:
Mete Ergin
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
288
Basım Tarihi:
15 Mart 2018
İlk Yayın Tarihi:
1913
Yayınevi:
Yordam Edebiyat Yayınları
Orijinal Adı:
ДЕТСТВО
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786051722443
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
50 diğer baskı · Tümünü Göster
Çocukluğum
14,4bin okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Temmuz 2014 · 282 s.
Çocukluğum
1.453 okunmaCan Yayınları · 2013 · 280 s.
Çocukluğum
687 okunmaAmfora Yayınları · 2006 · 264 s.
Çocukluğum
450 okunmaCan Yayınları · 25 Nisan 2019 · 280 s.
Çocukluğum
305 okunmaÇise Kitap · 2014 · 286 s.
Çocukluğum
261 okunmaHürriyet Yayınları · · 256 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Aile kaderdirSosyoloji psikoloji aile
"Çocukluğum" olmasına rağmen yaşanamamış bir çocukluk...
Düşünsenize çok küçük yaşta hep ölüm, kaos, şiddet, kimsenin kimseye tahammülü olmayan bir ortamda büyüyorsunuz. Ne kadar acı...
Ben de Aleksey gibi anne - babasından ayrı akrabalarının yanında yaşamak zorunda kaldım. Bu yüzden Aleksey'i çok iyi anlıyorum ama sanırım ben ondan biraz daha şanslıydım.
Acılar, eksiklikler, hayat koşulları, insanlar... o kadar zor gelir ki çocuk olduğunuzu unutuyorsunuz bazen. Bir bakmışsınız olgunlaşmaya başlamışsınız küçücük yaşta, güçlü olmak zorunda bırakılmışsınız çünkü başka seçeneğiniz yok.
Kitap Aleksey isimli çocuğun babasının ölümü ile başlıyor. Babasının ölümünden dolayı anneanne ve dedesinin yanına yerleşir. Bazı sebeplerden dolayı annesi de Aleksey'i terk eder. Bunun sonucunda Aleksey'in yaşadıkları anlatılıyor bizlere. Her satırda düşünmeye hayatı sorgulama başlıyorsunuz.
Kitabın yeri benim için her zaman farklı olacak. Mutlaka okumanızı tavsiye ederim. Okuyacak olan arkadaşlara şimdiden keyfli okumalar dilerim.
Sevdiğiniz yazarın hikayesini kendi ağzından okumak oldukça keyifli.. gorki;yine samimi,yine içten , yine mücadele içerisinde devamın kısa zaman içerisinde okuyacağım
Puan vermedi·288 syf.··
Beğendi
·2020 76. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 08 Aralık 2020 18:17
Çocukluğum, Maksim Gorki'nin otobiyografik üçlemesinin ilk kitabı. Çocukluğu nasıl geçmiş, neler yaşamış, çocukluktan nasıl çıkmış(?) kendi anlatımıyla okuyorsunuz ama yine çocuk gözünden bakarak. Yaşadığı hayatı okudukça farkettim ki bizdeki köy yaşamıyla oldukça benzerlik gösteriyor. Beni en çok etkileyense Maksim Gorki adının nasıl ortaya çıktığı ve hikayesiyle iç içe geçişi oldu. Yine de ben söylemeyeyim siz merak ediyorsanız araştırıp öğrenebilirsiniz zaten, gizli bilgi değil.☺
*
İlk defa Maksim Gorki okudum ve önsözde yazanlar beni biraz şok etti diyebilirim. Mesela yapıtları Dostoyevski ve Tolstoya nispeten çok çabuk keşfedilmiş. Yine onlara kıyasla dilimize ve birçok dile de çevrilmeleri çok çok hızlı olmuş. Örneğin 'Budala' dilimize 60-70 yıl sonra çevrilmişken 'Ana' yayımlandıktan sadece 2 yıl sonra Türkçe'ye çevrilmiş. Bu bilgilerden sonra Gorki okumaya bu kadar geciktiğim için üzüldüm açıkçası. Ama iyi ki otobiyografik üçlemesiyle çıkmışım yola. Yolumuz uzun Maksim Gorki, ikinci kitapta görüşürüz.✌
Kitapla kalın
Maksim Gorki’nin gerçek isminin Aleksey olduğunu, yazarın kullandığı bir mahlas olarak “Gorki” kelimesinin Rusça’da “acı” anlamına geldiğini bu kitabı okuduktan sonra öğrendim. Zor bir hayat harika bir yazarı doğurmuş diyebilirim. Kısa sürede biten akıcı bir kitap. ‘Ekmeğimi
Kazanırken’e geçtim bile :)
Asıl adı Aleksey Maksimoviç Peşkov olan Maksim Gorki 'nin #otobiyografiküçlemesi nin ilk kitabı olan Çocukluğum'da yazarın çocukluğuna konuk oluyoruz.
Oğluna atfettiği üçlemenin ilk kitabı #dünyaedebiyatı nın başyapıtlarından biridir.
Küçük yaşta babasını kaybeden Gorki annesi ile dedesinin yanına taşınır. Acı ve yoksulluk dolu çocukluk hayatının biricik avuntusu büyükannesi Akulina İvanovna'dır.
Gorki'nin tüm detayları ile çocukluğunu okurken onun hayatına iz bırakan olay ve kişileri de tanıyoruz.
Muhteşem bir eserdi mutlaka okuyun ve okutturun,gönülden tavsiyemdir.
Maksim Gorki’nin otobiyografik bir üçlemesi olan kitaplarını okuyorum ocak ayında. Kitaplar sırası ile Çocukluğum- Ekmeğimi Kazanırken-Benim Üniversitelerim şeklinde gidiyor. Çocukluğum kitabı bitti şuan ikinci kitabı okuyorum. Kısaca ilk kitaptan bahsedecek olursak ilk kitapta Maksim’in aslında gerçek adıyla Aleksey’in babası öldükten sonra anneannesi ve annesi ile birlikte dedesinin yanına gidişi ve oradaki hayatından dayılarından dedesinden çocukluğunun koşullarından yaşayış şekillerine kadar her şeyi anlatıyor. Dedesinin yanına gittiklerinde kimse tarafından istenmediklerini ilk görüşte anlıyor. Çünkü dayıları annesini mala ortak olarak görüyor ve bunu istemiyor. Bu şekilde bir yaşama başlayan Maksim’i bir müddet sonra annesi de bırakıp gidiyor ve tamamen dedesiyle kalıyor. Buradaki yaşayışları ailenin zenginlikten yoksulluğa nasıl geldiğini Maksimin kendi ağzından ve yaşadıklarından düşüncelerinden okuyoruz. Kitap dediğim gibi otobiyografik bir üçleme ama otobiyografi dediğim içinde direk bilgi olarak ne yaşadıysa yazmış gibi düşünmeyin. Yaşadıklarını başından geçenleri romanlaştırarak yazılmış bir eser.
İğrençlik ve acılarla geçen bir çocuklukmuş. Nedense bana pek korkunç gelmedi, içinde yetiştiğimiz ortam farklı değil ya. İşkence ve dayaklara aldırmadım, o kalp kıran sözlere aldırdığım kadar. Ama bir bakarsın, dede gibi bir karakterin iyi mi kötü olduğuna karar veremiyorsun, en azından benim için. Son satırlarda mesela "Sen benim boynuma asılı bir madalya değilsin, burada artık yerin yok, git hayata atıl" derken, çocuktan kurtulmak mı, ona sorumluluk yad etmek mi istiyor? İşte kitap boyunca benim dikkatimi en çok çeken de bu dedenin ilginç, iki yüzlü mü ne karakteri.
"İyi İş" denen gizemse beni içten yaralamıştır. Dışlanmaları ve nefret duygularını artık aldırmama seviyesine ermiş, kırıcı sözlere ve zorbalara alışmış bir adamcıktır. Benzer duygulardan payını almış çocuğumuzun da ona sempati taslaması, onu kendine adeta bir ruh arkadaşı olarak görmesi, "Yalnızım" dediğinde, yasaklara rağmen, o rağbet görmeyen adamın yanından ayrılmaması... Tam bir duygu yığını, korkunç bir gerçeklik, hiç mi ama evet hiç yabancı gelmeyen bir karakter.
Gorki'nin son bölümlerde yazdığı bu iki paragraf aslında her şeyini özeti:
"Rusya’daki o barbarca yaşayışın iğrenç kötülüklerini belleğimde canlandırmaya çalışırken, zaman zaman kendime şu soruyu sorduğum olmuştur: Bütün bunları kayda geçirmeye değer mi? Her seferinde de ve gittikçe daha büyük bir inançla ‘evet’ yanıtını bulmuşumdur, zira, iğrenç de olsa, bütün bunlar gerçeğin ta kendisiydi, bugün de öyledir."
"Ta köklerinin dibine kadar bilinmesi gereken gerçektir bu. Anlatmalıyız, çünkü ancak bu sayede bunların kökünü kazıyarak belleklerimizden, insanoğlunun vicdanından, bizim bütün o insan ruhunu baskı altında tutan iğrenç yaşantımızdan tamamıyla silip atabiliriz. Bu korkunç olayları anlatmaya beni zorlayan bir başka, çok daha
Bazen Türkler ile Rusların yaşantılarının ne kadar benzer olduklarını düşünürüm. Maksim Gorki'nin otobiyografi üçlemesinin ilki olan Çocukluğum kitabını okurken de yine aynı şeyleri düşündüm
Ananesinin anlattığı masallar, torununa karşı tutumları ne kadar da bizim ananelerimiz babanelerimiz...
Maksim Gorki eserine babasının ölümü ile başlıyor. Babası öldükten sonra yaşadıkları, Maksim Gorki isminin nereden geldiği, aile yaşantıları, okul hayatı o kadar incelikle anlatılmış ki... Kitabı okurken gerçekten çocukken kaleme almış gibi bir uslüp... Maksim Gorki'yi yakından tanımak ve eserlerini daha iyi anlamak için okunması gereken eserlerden...
Aleksey Maksimoviç Peşkov namıdiğer Maksim Gorki 'nin çocukluğunu anlattığı otobiyografik üçlemenin ilk kitabı.
Babası öldükten sonra,annesi ile beraber dedesi ve dayılarının yanında zorlu ve üzücü bir çocukluk geçiriyor Maksim Gorki.
Bu kitabı okurken, çocukluğuna dair her ayrıntıyı hatırlamasına da hayran kaldım.Bahtsız bir çocukluk geçirdiği için derin izler kalmış ve hafızasının da derinlerinde saklamış olmalı anılarını.
Dedesinin negatif tesiri etkisi yanında anneannesinin duaları ve masalları bir nebze iyileştirici bir etki yapmıştır belki.
Hayatını okurken içiniz acısa da otobiyografik anlatı türünde okumaktan keyif alınacak bir eser.
1-Çocukluğum
Beş yaşında babasını kaybeden Aleksey, annesiyle dedesinin evine yerleşir. Burada miras kavgalarına, dedesinin dayağına ve evde dayılarının geçimsizliklerine tanık olur.
".. Kaşirin'ler, kardeş, iyi ve güzel olan şeyleri sevmezler; kıskanırlar; kendileri iyi ve güzel olamadıkları için iyi ve güzel olan her şeyi yok ederler" diyerek, yazar dayılarının arasındaki geçimsizliği izah eder. (syf 46)
Gelelim dedesine.. Nasıl biri? Dedesi gençliğinde çok yoksulluk çektiği için yaşlılık günlerinde aşırı cimri ve açgözlü biri olup çıkmış. Paraya öz çocuklarından bile daha fazla değer verirmiş.
Bir de kitapta geçen pamuk ninemiz var. O da dedesinin tam aksi.. Yumuşak kalpli cana yakın, iyimser biri. Evde Aleksey, en çok onu sever. Dedesinin dayağından sonra soluğu hep ninesinin dizi dibinde alır. Ninesi onu sakinleştirir. Tanrı'nın bunları gördüğünü, ona katlanması gerektiğini söyler.
Aleksey merak eder. Nasıl oluyor da ninesinin tanrısı iyilik sever bir tanrı olurken; dedesinin tanrısı kötülük sever sadece kullarını cezalandırmak için fırsat kollayan bir tanrı oluyor? Akıl erdiremez.
Peki annemiz bu sırada ne yapıyor? Yeniden evlenmiş, eşiyle mutluluğu bulamamış, tekrar kısa bir süreliğine babasının evine geri gelmiştir.
Böylelikle, Aleksey'in ev ahalisinin arasında yaşadığı, aile içi şiddeti göz önüne alırsak, onun yaşayamadığı bir çocukluk geçirdiğini görmüş oluyoruz.
###
Biz eğitmenler deriz. "Çocuk, ana babanın özetidir," diye. Ana baba neyse çocukta odur, çünkü çocuk ana babayı taklit eder.Nitekim Aleksey babasını da annesini de erken kaybetmiş biri. Onu eli sopalı dedesi ve ılımlı, iyi kalpli ninesi büyütmüş. Ana babasının eksikliğini çocukken hep derinden hissetmiş.
Büyürken şiddet görüyor. Sonra ne olur, dersiniz? O da aynı büyüğünden gördüğü gibi
Yazar Hakkında
Maksim GorkiYazar · 96 kitap
Aleksey Maksimoviç Peşkov, en çok bilinen adı ile Maksim Gorki, Sovyet Rus yazar, sosyalist gerçekçi yazımın öncüsü politik eylemcidir.
1892 yılında Tiflis'te, Kafkasya Gazetesi'nde çalışmaya başladı. Yoksullukla ve acıyla dolu bir hayat sürdüğü için Rusça'da acı anlamına gelen Gorki takma adını kullanmaya başladı. 1895'te St. Petersburg'da yayınlanan bir dergide çıkan Çelkaş adlı öyküsü ile ünlendi. Ardından Yirmi Altı Erkek ve Bir Kız öyküsü yayınlandı.
Ünü hızla yayıldı. Bu öyküler kadar başarılı olmayan bir dizi roman ve öykü daha yazdı. Gorki'nin 1898 yılında yayınlanan ilk kitabı Hikâye Denemeleri (Очерки и рассказы) çok beğenilir ve yazarlık kariyerinin başlangıcı sayılır. İlk romanı Foma 1899'da basıldı. Bu dönemde sağlam bir olay örgüsü kuramaması ve yaşamın anlamı üzerine uzun felsefik tartışmalara girmesi romanlarının başarısını düşürür. 1906'da yazdığı ve Rus Devrimi'ne adadığı Ana en başarılı romanıdır. 1899-1906 arasında St. Petersburg'da yaşar. Gorki, Çar rejimine açıkça karşı çıkmış ve bu yüzden birçok kez tutuklanmıştır. Çarlık tarafından kontrol ve baskılara maruz kalmıştır. 1901'de Fırtına Kuşunun Türküsü isimli kısa şiiri yüzünden tutuklandı. Kısa sürede serbest kaldı, Kırım'a gitti.
Gorki birçok devrimci ile tanıştı. Lenin'le tanıştığı 1902 yılından itibaren aralarında yakın bir arkadaşlık oluşmuştur.
1902 yılında Rusya Edebiyat Akedemisi'ne seçilir. Ancak Çar II. Nikolas buna izin vermez. Anton Çehov ve Vladimir Korolenko bu tavrı protesto eder ve Akademiden ayrılır.
Başarısız olan 1905 Rus Devrimi sırasında Peter ve Paul Kalesi'nde kısa bir süre daha hapis kalır. Gorki Güneşin Çocukları adlı oyununu yazar.
Oğlunun Mayıs 1935'teki ani ölümünü takiben Gorki de, 1936 yılında Haziran ayında öldü. Her ikisinin de ölümü şüphe altındadır. Zehirlendikleri iddia edilmiş, ama bu iddia hiçbir zaman ispatlanamamıştır. Gorki'nin cenaze töreninde tabutu taşıyanlar arasında Stalin ve Molotov da yer alacaklardır.
1938'de Buharin'in mahkemesinde Gorki'nin NKVD başkanı Yagoda tarafından öldürüldüğü itiraf edilmiştir.
