Ruh zenginliğini kaybeden insan düş dünyaya kapılırdı, dış dünyanın arzu ve korku sarmalında kırbaçlanarak hayatını tüketir ve bir budalaya dönüşürdü. Ruhunu beslemeyen içindeki karanlığı beslerdi.
Sen neredeysen iyilik, temizlik orada, dostluk orada, insanlık orada, inanmak, sevmek orada. Orada en koklanmamışı çiçeklerin, orada en tadılmamışı meyvelerin, renklerin en solmazı, şarkıların en unutulmazı orada.