İnce Memed’i akla getiren epik bir roman. Bu kez dağları, otları ile koca bir ovayı değil denize dair her şeyi buluyorsunuz hikayede ve tabii yoksulla zenginin, iyi ile kötünün uzlaşmasız kavgasını.
Yiğit olmak kadar akıllı olmak da önemlidir. Bazen bir deli senden misli misli akıllıdır. Ozaman deli gerçekten deli midir?
Karşındaki insanın yüreğine sözüne güvenebilir misin? Menfaatin yaptırmayacağı hıyanet var mıdır, sen o hıyaneti kaldırabilir misin?
Denizin yosunun kokusunu aldım. Yelkenleri çektim, mızrağı ben sapladım. Öyle kitabın içindeydim ki.. Yunusları duydum. Yutkundum, sanki nefesim göğsümden aşağıya inmedi. Sanki ben ihanete uğradım.
Uzun zaman sonra beni ağlatan ilk kitap. Masal, destan, gerçek içiçe geçmiş. Dilin zenginliği zihnimize bir ziyafet sofrası olmuş. Sırf o lezzet için yeniden okunur. 10 üzerinden 15 puan..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Deli İbram Divanı’nda Ege insanının doğayla, tarihle, efsanelerle beslenen hayatlarını anlatan Ahmet Büke, Kırmızı Buğday’da hikâyeye bu kez bambaşka bir açıdan yaklaşıyor. Kaderini memleketine bağlamış, ölümden yaşam doğuran insanları anlatan Kırmızı Buğday, Arap Ali, Adnan Bey, Gani Dayı, Teğmen Cemil, Dünya, Maya gibi unutulmaz karakterlerle hem tarihsel hem de toplumsal bir anlatının izini sürüyor.
Toprak, insan, geçmiş ve mücadele... Ahmet Büke'nin kaleminden Anadolu'nun derinliklerine uzanan etkileyici bir roman.
Özellikle balıkçı-denizcilerin yaşamını ve doğaya yönelen yıkımı yunusların katliamı üzerinden ele alan hüzünlü bir kurgu. Son derece akıcı bir üslupla yazılmış.
Deli İbram Divanı, sadece bir ada hikâyesi anlatmıyor; insanın doğayla, toplumla ve kendi vicdanıyla çatışmasını merkezine alan güçlü bir roman olarak öne çıkıyor. Ahmet Büke’nin anlatımındaki en dikkat çekici özellik, Ege atmosferini çok canlı bir şekilde hissettirmesi. Deniz, rüzgâr, balıkçılar, yoksulluk ve ada insanının sert yaşamı kitabın her sayfasına sinmiş durumda. Bu yüzden romanı okurken olaylardan çok ortamın ruhu okuru içine çekiyor.
Kitaptaki karakterler tamamen iyi ya da kötü kişiler değil; hepsi hayatın içinde ezilmiş, öfkelenmiş ya da hırslanmış insanlar. Özellikle Deli İbram karakteri üzerinden toplumun dışladığı insanların aslında ne kadar derin bir iç dünyaya sahip olduğu gösteriliyor. Roman, insanların çıkar uğruna doğayı ve birbirini nasıl tüketebildiğini sert bir şekilde eleştiriyor. Bu yönüyle eser yalnızca bireysel bir hikâye değil, aynı zamanda toplumsal bir eleştiri niteliği taşıyor.
Ahmet Büke’nin dili oldukça şiirli ve yerel bir anlatıma sahip. Ege ağzını kullanması romana gerçekçilik katarken bazı bölümlerde metni ağırlaştırabiliyor. Ancak bu anlatım tarzı kitabın ruhunu güçlendiren en önemli unsurlardan biri. Romanın temposu çok hızlı değil; olaylardan çok karakterlerin ruh hâli, doğanın etkisi ve anlatılan dünyanın atmosferi ön planda tutuluyor. Bu nedenle sabırlı ve dikkatli okununca daha etkileyici hâle geliyor.
Genel olarak bakıldığında Deli İbram Divanı, doğa-insan ilişkisini, yalnızlığı, dışlanmışlığı ve insanın içindeki karanlığı etkileyici bir dille anlatan, atmosferi güçlü bir roman. Okuyucuda kısa sürede bitse bile uzun süre etkisi kalan eserlerden biri olarak değerlendirilebilir.
Keyifli okumalar...
Her kitabın okuru, her okurun kitabı var kesinlikle. Her kitap her okuyucuya hitap etmemekte. Öyle bir ballandıra ballandıra anlatılmıştı ki bu kitap da bana... Belki de beklentimi çok yüksek tuttuğum için ne hikâyeye dahil olabildim ne aradığımı bulabildim... Kötü diyemem ama benim severek okuduğum bir kitap olmadı.