Ozan Kurtpınar
@delusion
"Kendi kendisine düşünmesini öğrenmiş bir insan kendi kanaatlerini kendisi oluşturur,otoritelere ancak daha donra başvurur,başvururken de amacı sadece kendi görüşlerini onlara teyit ettirmek ve böylelikle kendine olan inancını güçlendirmektir.Halbuki kitap-filozofu yola bu otoriteleri koltuğunun altına almadan çıkamaz.Başka insanların kitaplarını okur,onların kanaatlerini toplar ve böylelikle kendisi için onlardan bütün bir sistem oluşturur.Böyle bir sistem mahiyetine ve teşekkülüne akıl erdiremediğimiz bir robota benzer.Buna mukabil kendi kendisine düşünmesini öğrenmiş insan,tabiatın vücuda getirdiğine benzer kanlı canlı insana benzer.Çünkü eser tıpkı bir insan gibi vücut bulur;düşünen kafa dışarıdan gebe kalır ve daha sonra onu rahminde taşır ve zamanı gelince doğurur."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Biliyorum. Bana tutku verecek herhangi bir şeye ya da kimseye artık rastlamayacağımı biliyorum. Birisini sevmeye kalkışmak, önemli bir işe girişmek gibidir, bilirsin. Enerji, kendini veriş, körlük ister. Hatta başlangıçta bir uçurumun üzerinden sıçramanın gerektiği bir an vardır. Düşünmeye kalkarsa atlayamaz insan. Bundan böyle artık bu gerekli sıçrayışı yapamayacağımı biliyorum.
"Öyle mi? İstediğin bu muydu? Ama sen onu hiç elde etmedin ki. Kendini sözcüklerle aldattığını,yolculukların hiçliğini,kızlarla oynaşmayı,heriflerle dalaşmayı,cıncık boncuğu serüven diye adlandırdığını hatırlasana! İstediğini hiçbir zaman da else edemeyeceksin.Başka birisi de elde edemeyecek."