Tanrım, ne kadar kötü yaratmışsın bu dünyayı, onu ne kadar kötü yönetiyorsun. Evler, sokaklar gördüm, ölülerden geçilmiyordu. Varlıklı kişiler gördüm, evlerine kapanıp kapıyı bacayı sıkı sıkı kapamışlardı. Kimi zenginler de evlerini barklarını bırakarak kaçıp gitmişti. Sonra ölmüş kardeşlerini ortada bırakıp gömmeye yanaşmayan, biri öbürüne kuşkuyla bakan, hayvan boğazlar gibi Yahudileri boğazlayan yoksullar gördüm. Pek çok masum insanın acı çektiğine ve kırılıp gittiğine, pek çok kötü insanın da bolluk ve refah içinde yüzdüğüne tanık oldum. Yoksa bizi büsbütün aklından çıkardın mı, Tanrım? Topumuzu silmek mi istiyorsun defterden yoksa?
“Biraz sonra ölme ihtimaliniz var, bunu biliyorsunuz ama yine de gülebiliyorsunuz. Nasıl, hayran olunacak bir davranış değil mi bu? En önemsiz davranışınızda bile, sınırsız bir kahramanlık var.”