İnsan kirli bir ırmaktırEdebiyat
diz üstü çökmüş bu şehri çiçeklerle ıslah edemezsiniz
üşüyoruz, düşüyoruz, tek elle bölüşüyoruz geceyi
sarkıyor dışarısı içerden ve içersi fıldişinden enfiye kutusu kabul et! dişli yamaçlarıyla korkunç bir mezarlık burası. ..
.
bazen de insan kendine koşar ya da kavuşur
dünya gibi kendi etrafımda dönüşüm şaşkınlığımdan değil, eğikliğirndendir.
.
bazen insan da bölünür ikiye
bir ağacın kabuklarını terk etmeden çatlamasına benzer
olağandır, aslında mucizedir
patlayan kese boşalan su önce dıştan içe sonra içten dışa akan
yani "aşkın içe işleyişi" ritirndir!
dışa akması infilak
.
(yoksa yenildik mi kendimize)Edebiyat
bırak kendini yalnızlığa
bir adım kala
ruhum kopyalıyor kendini
geçit vermiyor sesim
sesine denk,
bütün aynalan kırıyor yüzünde kaybolup gidiyor,
kumral kuytu bir gece
(yoksa yenildik mi kendimize)