İçimin mevsimleri geçmiş.Kıyısız yorulmuşluğu gömecek denizlerin kuşkusu.Dökülsün eteğindeki taşlar gecenin,Sönsün içimde ne varsa sana dair ve benden öte. Bir tek yorgunluğum kaldı avucumda,
Ki onu da yutacak o kapkara, o dipsiz dalgalar.
Yürüsem parçalanmış bir ceset tazeliğinde
yürüsem beynimde kıpkızıl bir serinlik
sonra denizler devirebilirim dudaklarımdan
sonra aşk, sonra dirlik: partizan.
İsmet Özel
Sana Son Mektubumdur Şiiri -
Afşar Timuçin
Beni rüzgâra verme
Öfkeli bir deniz gibi
Üstünden atma beni
Yazdığın gibi silme
Yumlama parçalama
Ne yapsam kırılmaz diye
İtme koca dağlardan
Gidip gelip ağlatma
Bu bensiz yapamaz de
İçimin derinlerine sakla
Gösterme kimseye beni
Gönlünde tut bırakma
Kuşlara parçalatma
Çöllere koyup dönme
Gözden çıkarma beni
Tam her şeyimi aydınlatırken
Yeter bu kadar deyip sönme
Bir gidip bir gelip
Çocuk gibi oyalama
Korkutma yıldırma beni
Beni sakın bırakma
az önce
denizden sıçradın gözlerime
şimdi ise kalemimden damlıyorsun
derinden
bakma, bakma bana öyle mavi
bilmez misin be kadın
tutar beni deniz her yerimden
philosophical