deniz satış
@denizsatis
Hayat bu kadar acı mı veriyordu ki, sükunet uğruna feda edilmesi gereksindi? Belki dört soylu hakikat kültüre bağlıydı. Belki bunlar 2500 yıl öncesinin, yoksulluk, aşırı kalabalık, açlık, hastalık, sınıf baskısı ve daha iyi bir gelecek konusunda umutsuzluğun pençesinde olan bir ülke için geçerli gerçekler olabilirdi. Ama bunlar şu an için geçerli miydi? Marx haklı değil miydi? Rahatlamaya veya bundan sonra daha iyi bir hayata dayalı bütün dinler yoksulu, acı çekeni, köleleri hedef almıyor muydu?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
En büyük bilgelik şu andan zevk almayı hayatın en büyük amacı kılmaktır, çünkü tek gerçek budur, başka her şey düşünce oyunudur. Ama bunun en büyük budalalılığımız olduğunu da söyleyebiliriz, çünkü yalnızca kısa bir süre için var olan ve bir rüya gibi kaybolan içinde bulunduğumuz bu an asla ciddi bir çabaya değmez.
" 'Oldu'yu 'ben öyle istedim'e çevirmek - tek başına buna kurtul ma derim."
julius, Nietzsche'nin sözlerini hayatını seçmesi gerektiği şeklinde anladı - hayat tarafından yaşanmak yerine hayatını yaşamak zorundaydı. Başka bir deyişle kaderini sevmeliydi.
