Deniz
@denizyl
Şu anda okuduğu kitap
yaşam, şimdi ancak kavranılması ve anlaşılması gereken; oysa yaşanması, gerçekliğine inilmesi ilerideki yıllarda atılan bir yabancı öge gibi önümüze getirilmiş. coğrafya derslerine getirilen yerküre gibi. kimse yaşadığımız mevsimin, günlerin ve gecelerin yaşamın kendisi olduğundan söz etmiyor. her an belirtilen bir öğretiye, bizler hep hazırlanıyoruz. neye?
(işte şimdi o ilerilere itilen, gelecekteki yaşamın içindeyim.)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“İki tarafta da arzuyu gurura hesap vermeye çağıran iç muhasebe anları olmasaydı, kendi kendini yiyen aşkın işkenceleri ne kadar azalırdı.”
Sayfa 17
“Ben onun münzevi kalbine uzaklardan seslenmek için, kulaklarının içine en güzel hislerimi fısıldıyorum.”
Sayfa 17
...Burada hâlâ yiyecek bir şeyler var mı, Hayır, hepsini bitirdim, dedi yaşlı kadın, kör gözlerinde birden kuşku belirmişti, bu gibi durumlarda sık kullanırız bu ifadeyi, aslında gerçekle ilgisi yoktur, çünkü gözler, yani kelimenin tam anlamıyla göz dediğimiz organ hiçbir ifade taşımaz, oyulup çıkarılsalar cansız iki bilyedirler sadece, göz kapakları da öyledir, çeşitli görsel güzellikler ve incelikler, kaşlar ve kirpiklerde toplanır, ama yine de dikkatleri çeken gözlerdir...
