“Bir sürü kitap okudum. Çok klişe biliyorum. Yalnız çocuk ve kitapları. Ama abimin odama girip de kafama bir Harry Potter nüshası atarak, “Bunu okulda kazandım, senin seveceğin bir şeye benziyor.” dediği gün, hayatımın en güzel günlerinden biriydi.”
Kitaplar, beni gidemeyeceğim yerlere bir çırpıda alıp götürdü. Hayatımda hiç karşılaşamayacağım insanların itiraflarını bana anlatıp hiç göremeyeceğim kişilerin yaşamlarını gösterdi. Hissedemediğim duygular ve başıma hiç gelmeyen olaylarla dopdoluydu. Bu, televizyondan ya da sinemadan büsbütün farklıydı.
“İyi ama ona bir baksana,” dedi. İçimden yükselen acı dalgası, cümlenin devamıyla ortadan kayboldu. “Kusursuz bir şeyi neden değiştiresin?”. Gözlerini gözlerimden ayırmıyordu