depression cherry
@depressioncherry
22 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Eğer biri, yaşadığı her şeyi belleğinde tutabilseydi, herhangi bir anda geçmişinden herhangi bir bölümü hatırlayabilseydi, insanla hiçbir ilgisi olmazdı; ne aşkları, ne dostlukları, ne öfkeleri, ne bağışlama ya da öç alma özellikleri bizimkine benzerdi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Erotik ilişkiler bütün bir yetişkinlik hayatını doldurabilir. Ama, eğer bu hayat çok daha uzun olsaydı, fiziksel gücün çökmesinden de önce, bıkkınlık tahrik olma kapasitesini boğmayacak mıydı? Çünkü birinci, ikinci, yüzüncü, bininci ya da on bininci sevişme arasında son derece büyük bir fark var. Tekrarın gülünçleştiği, hatta olanaksızlaşamasa da kalıplaştığı uç sınır nerede bulunuyor? Ve bu sınır aşıldığında bir kadınla bir erkeğin aşk ilişkileri ne olacak? Yok mu olacak? Yoksa, tersine, aşıklar hayatlarının cinsel dönemini, gerçek bir aşkın barbar tarihöncesi olarak mı kabul edecekler? Bu sorulara cevap vermek, bilinmeyen bir gezegende yaşayanların psikolojisini hayal etmek ne kadar kolaysa o kadar kolay.
İnsan hayatı ortalama seksen yıldır. Herkes hayatını bu süreyi hesaplayarak hayal eder ve düzenler. Bu söylediğimi herkes bilir, ama bize bağışlanan yıl sayısının basit bir nicel veri, bir dış özellik (burnun uzunluğu ya da gözlerin rengi gibi) olmayıp insan tanımının bir parçası olduğunun farkına nadiren varılır. Bütün gücüyle, iki defa daha uzun, yani diyelim ki, yüz altmış yıl yaşayabilen biri bizimle aynı türe ait olmayacaktır. Hayatında hiçbir şey aynı olamayacaktır, ne aşk, ne hırsları, ne duygular, ne özlemleri, hiçbir şey. Eğer bir göçmen yirmi yıl yabancı bir ülkede yaşadıktan sonra, önünde daha yüz yıllık bir hayatla doğduğu ülkeye geri dönse, bir Büyük Dönüş'ün heyecanını hiç duyamayacaktır, muhtelemen bu onun hiç de bir dönüş değil, sadece uzun hayat yolundaki sayısız dönemeçlerden biri olacaktır.
küçük uluslar büyük şairlerle dolup taşar
Ölmek; ölmeye karar vermek, bu çok genç biri için, bir yetişkin için olduğundan çok daha kolay. Ne? Ölüm genci çok daha büyük bir gelecek parçasından yoksun bırakmıyor mu? Kuşkusuz, ama bir genç için gelecek, onun gerçekten inanmadığı, uzak, soyut, gerçekdışı bir şeydir.