depression cherry
@depressioncherry
22 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Erotizm, ticari açıdan karmaşık bir olaydır; çünkü herkes bir yandan erotizmi yaşamaya can atarken, öte yandan, mutsuzluklarının, yoksunluklarının, kıskançlıklarının, komplekslerinin ve acılarının nedeni olarak ondan nefret eder.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
depression cherry
, bir kitap okudu9/10
25 saatte okudu
·Okunma: 28 Aralık 2023 00:00
·2023 10. kitabı
Ama bütün o şaşkınlık verici füzelerine rağmen, insanoğlu evrende asla daha uzağa gidemeyecek. İnsan hayatının kısalığı, gökyüzünü, insanın hep kafasını çarpıp kırdığı ve tekrardan yaşayan her şeyin yemek yediği ve belki de yendiği yeryüzüne düşeceği kara bir kubbe haline getiriyor.
Susuyor ve kafasından resimler geçiyor: zengin bir ailenin oğluna aşık yoksul bir aileden gelen genç kız, komünizmde hayatının anlamını bulmak isteyen genç bir kadın, 1968'den sonra muhaliflere katılan ve bu sayede öncekinden çok daha geniş bir dünyayla tanışan olgun bir kadın, sadece partiye karşı ayaklanan komünistlerle değil, ama rakiplerle, eski siyasi mahkumlarla, çaptan düşmüş büyük burjuvalarla... Ve sonra, 1989'dan sonra, sanki bir düşten uyanırcasına, ne idiyse tekrar o oluveriyor: yoksul bir ailenin yaşlanmış genç kızı.
Josef, karısının ölümünden sonra, günlük konuşmalar olmadan geçmişteki hayatlarının mırıltısının hafiflediğini fark etti. Şiddetlendirmek için, karısının hayatını yeniden yaşatmaya gayret etti, ama sonucun fukaralığı onu üzüntüye boğdu. Karısının on kadar farklı gülümsemesi vardı. Hayal gücünü zorlayıp onları yeniden çizmeye çalıştı. Yapamadı. Karısının çok hoşuna giden komik hazırcevaplıkları vardı. Bir tanesini bile hatırlayamadı. Bir gün kendi kendine sordu: Ortak hayatlarından sonra kalan bu azıcık anıyı toplasa, bu ne kadar zaman ederdi? Bir dakika mı? İki dakika mı?
İşte belleğin bir bilemecesi daha, ötekilerden daha temel nitelikte: Anıların ölçülebilir bir zaman hacimleri var mıdır? Bir süre içinde mi gelişirler? İlk karşılaşmalarını gözünün önüne getirmek istiyor: Kaldırımdan bir birahanenin mahzenine inen bir merdiven görüyor. Sarı bir loşlukta tek tük çiftler görüyo ve onu görüyor, elinde bir bardak su, mahcup bir gülümsemeyle, bakışlarını üzerine dikmiş karşısında oturan müstakbel karısını; Josef dakikalarca onu seyrediyor, gülümseyen o yüzü, bardağı tutan o eli inceliyor ve bütün o zaman boyunca öylece hareketsiz kalacak, bardağı ağzına götürmeyecek, gülümsemesini hiç bozmayacak. Ve korkunç olan da bu: Hatırlanan geçmiş, zamandan yoksundur. Bir aşkı, bir kitabı yeni baştan okur ya da filmi tekrar seyreder gibi yeniden yaşayamazsınız. Josef'in karısı öldüğünden, ne maddesel ne de zamansal olarak hiçbir boyutu yok.