Açtıkça açtım kanatlarımı, nasıl da genişledim;
senin küçük evinden taşmakta benim kocaman giysim..
Oysa beni pek görmüyorsun da ve bunca yalnız değildin eskiden;
demek ki: ben koruda bir nefesim..
ağaç da sen..
Ama sen yeterli miydin ki? Beklemek yüzünden dalgın değil miydin hep, bir sevgilinin gelmesini bildirirmiş gibi her şey? (Onu barındırmak sanki elinden gelirmiş gibi; o büyük, garip düşünceler girip çıkarken sana, sık sık gece yatısına kalırken..)
Yunus Emre