Sonra sanırım yavaş yavaş fark ettim ki,yapmak istediğim birçok şey için bol bol zamanım olduğunu düşünmem hataydı,artık çabuk hareket etmem gerekiyordu,yoksa onlardan yakında tamamen vazgeçmek zorunda kalabilirdim.
Bazen kendi kendime vakit geçirmeye o kadar dalıyorum ki,tesadüfen tanıdık birine rastlarsam küçük bir şok yaşıyorum ve uyum sağlamam biraz vakit alıyor.
Cunku belki de sandigimiz kadar geride birakmamistik bircok seyi.Icimizde bir sey,bir parcamiz oldugu gibi kalmisti;etrafimizdaki dunyadan korkuyorduk.(…)