Derin Özkan
@derin97
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Kitabı okuduğum ilk zamanlar 14 15 yaşlarındaydım. Hatırlıyorum, dershanede okuyup ara ara kafamı kaldırıp "Derin gerçek dünyaya geri dön" diye telkinlerde bulunuyordum. Kitap o kadar güçlü bir rahatsızlık yaratıyordu ve kendine çekiyordu ki karşı da koyamıyordum.
Konuk, subay ve mahkum üzerinde geçen bir öykü okuyacaksınız. Subay verilen cezanın yanlış olmadığına kendini adarcasına inanmış bir karakter. İşin garip tarafı ben de kendini adamak dışında mahkum da bu cezayı kabullenmiş bir karakter. İşkencenin kutsanması da işin cabası. Uzun yıllar şiddetle tavsiye ettiğim bir kitap olarak kalmaya devam edecek.
Öykü, küçük bir kasaba hastanesinde başhekimlik yapan Doktor Andrey Yefimıç ve hastanenin sefil Altıncı Koğuş'unda kalan, eğitimli ve zeki bir hasta olan İvan Dmitriç ekseninde dönüyor.
Aralarında geçen derin felsefi sohbetleri okumak son derece keyifliydi. İvan Dmitriç gibi bir dostum olsun çok isterdim.
Sohbet konuları şöyleydi: Akıl ve delişik kavramları, aydın sorumluluğu ve kayıtsızlığı ve toplumsal çürüme...
Çehov, durum öyküsü tarzının en ünlü temsilcilerinden. Bu öyküde de uzun uzun olayk anlatmak yerine karakterlerin psikolojik durumlarını ve felsefe diyaloglarını merkeze almış. Betimlemeleri sade olmasına rağmen çok kuvvetli. Hele "isli balık kokusu" detayı vardı ki. Beni çok etkiledi.
Doktor Andrey'in, İvan'la kurduğu felsefi bağ nedeniyle toplum tarafından deli ilan edilip kendi hastanesinin altıncı koğuşuna kapatılması ve orada acınası bir şekilde ölümü, eserin zirve noktası. Bu trajik son, düşüneni, sorgulayanı, farklı olanı dışlayan ve yok eden toplumun bir sembolü olarak yorumlanabilir.
"Altıncı Koğuş", insanın kendini, aklın ne olduğunu ve toplumsal sorumluluğun sınırlarını yeniden düşünmeye iten, zamanının ötesinde derinlikli bir eser.
Reklam