Ruhumuz yapacağını gösteriş için yapmamalı, her şey içimizde, hiçbir gözün görmediği en gizlenen yerimizde olup bitmelidir.Orada ruhumuz bizi ölüm korkusundan, acılardan, yüzkarasından bile korur; çocuklarımızı, dostlarımızı, servetimizi kaybetmeye dayanacak ve gereğince savaşın tehlikelerine atılabilecek bir hale getirir.
"Çıkar için değil, mertlik şanı için."
Cicero
İnsan savaşa girmeyi kendi ruhu üçün bir ödev bilmeli ve beklediği ödül, bütün iyi davranışların ne kadar gizli olursa olsun, er geç görecekleri ödül olmalıdır, bu da temiz bir vicdanın iyi bir iş gördüğü için kendi içinde duyacağı rahatlıktır.